II SA/Lu 358/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku małżonków E. B. – S. i J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. B. – S. i J. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę postanawia : przyznać małżonkom E. B. – S. i J. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej. W odpowiedzi na wezwanie od uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący w terminie do jego uiszczenia wnieśli pismo z 19 czerwca 2010r., w którym zawarli wniosek o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu. Wniosek ten potraktowano jako wniosek o przyznanie prawa pomocy, w związku z czym skarżącym przesłano urzędowe formularze wniosku o przyznanie prawa pomocy celem ich wypełnienia i zwrotu do sądu. Skarżący w terminie nadesłali wypełnione formularze zaznaczając, iż domagają się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Ponadto skarżący na wezwanie referendarza sądowego z dnia 14 lipca 2010r. skarżący nadesłali dodatkowe oświadczenie i dokumenty źródłowe. W uzasadnieniu wniosku złożonego na urzędowym formularzu skarżący podkreślili, że ich dochody z trudem wystarczają na utrzymanie, a wydanie środków finansowych na pokrycie kosztów postępowania wiązałoby się z brakiem możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb rodziny. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie dotyczące zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Mając na uwadze aktualną sytuację materialną skarżących, przedstawioną w urzędowych formularzach wniosków o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanym na wezwanie oświadczeniu i załączonych do niego dokumentach, stwierdzić należy, że żądanie przyznania skarżącym prawa pomocy w całkowitym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący zamieszkują wraz z niepełnoletnim dzieckiem, wujem i babką w jednym domu, jednakże jak wynika z wyjaśnienia zamieszczonego w rubryce nr 8 urzędowego formularza, pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym jedynie z dzieckiem. W skład majątku skarżących wchodzi dom o pow. [...] m2 oraz działka o pow. [...] ha, poza tym nie posiadają innego majątku nieruchomego, jak również żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Na dochód rodziny w łącznej kwocie [...] zł brutto tj. [...] zł netto składa się wynagrodzenie za pracę skarżącego w wysokości [...] zł brutto i [...] zł netto (wg zaświadczenia zakładu pracy z 1 lipca 2010r.) i wynagrodzenie za pracę skarżącej w kwocie [...] zł brutto i [...] zł netto zł (wg. zaświadczeń zakładu pracy z 29 lipca 2010r.). Zatem dochód miesięczny w przeliczeniu na osobę w rodzinie wynosi [...] zł brutto i [...] zł netto. Natomiast odnośnie stałych miesięcznych kosztów utrzymania skarżący wykazali następujące wydatki: energia elektryczna – [...] zł w stosunku rocznym (tj. [...] zł miesięcznie); woda – [...] zł; gaz – [...] zł na dwa miesiące, tj. [...] zł miesięcznie; podatek rolny i od nieruchomości – [...] zł rocznie, tj. [...] zł miesięcznie; środki czystości – [...] zł; utrzymanie samochodu – [...] zł; zakup leków – [...] zł; odzież i obuwie – [...] zł; artykuły przemysłowe – [...] zł. Ponadto skarżący przedstawił fakturę VAT na zakup żywności w miesiącu sierpniu 2010r. na kwotę [...] zł. Zatem udokumentowane wydatki na utrzymanie wynoszą [...] zł miesięcznie, jak jednakże podnieśli skarżący w złożonym oświadczeniu, nie dysponują oni wszystkimi fakturami na zakup wyżywienia, chociaż dokonują takich zakupów również w innych miejscach. W konsekwencji stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego pochłaniają całość uzyskiwanych przez skarżących dochodów. Reasumując powyższe, uznać należy, że wykazana przez skarżących ich sytuacja materialna uprawnia do stwierdzenia, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Chociaż skarżący posiadają stałe źródła utrzymania, to jednak w ocenie referendarza, ich realny dochód nie daje możliwości zaoszczędzenia środków finansowych na opłacenie jakichkolwiek kosztów postępowania. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.