II SA/Lu 360/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] lutego 2025 r., nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L. - obszary przestrzeni publicznych - L. D. z przyległymi terenami otwartymi oraz terenem istniejących i projektowanych ogrodów działkowych postanawia odrzucić skargę. Dnia 23 czerwca 2025 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L., wpłynęła skarga M. J. na uchwałę Rady Miasta z dnia 6 lutego 2025 r., nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L. - obszary przestrzeni publicznych - [...] z przyległymi terenami otwartymi oraz terenem istniejących i projektowanych ogrodów działkowych. Uchwała została zaskarżona w części obejmującej działki o nr. ewid. [...] oraz [...], obręb W. 0043, ark. 38. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na jej niedopuszczalność tj. wystąpienie przesłanki, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Organ wskazał, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie toczy się sprawa ze skargi M. J. pod sygnaturą akt II SA/Lu 160/25, pomiędzy tymi samymi stronami, której przedmiotem jest tożsama uchwała. Skargami o tej samej treści objęto część ww. uchwały dotyczącą przeznaczenia działek nr [...] i [...] pod zabudową mieszkaniową jednorodzinną (Mn) – wydzielenie wewnętrzne. Na wypadek uznania, że nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W niniejszej sprawie zaistniała pierwsza z wyżej wymienionych przesłanek. Jak wskazuje się w judykaturze i doktrynie o istnieniu stanu sprawy w toku, bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce wówczas, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna, a także faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, dlatego nie można w tej samej sprawie wszcząć nowego (ponownego) postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Z tego względu wyłączona jest dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź o to samo działanie lub bezczynność, albo przewlekłość organu administracji. Przedmiotem niniejszej skargi jest uchwała Rady Miasta z dnia 6 lutego 2025 r., nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L. - obszary przestrzeni publicznych - L. D. z przyległymi terenami otwartymi oraz terenem istniejących i projektowanych ogrodów działkowych. Jest to kolejna skarga M. J. na tą uchwałę zaskarżona w tej samej części (dotyczącej działek o nr ewid. [...] oraz [...]). Wcześniejsza skarga z dnia 27 marca 2025 r. (data wpływu) została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SA/Lu 160/25 i jest takiej samej treści. W obydwu sprawach zachodzi więc tożsamość przedmiotowa, gdyż obie skargi dotyczą tego samego aktu zaskarżonego w tym samym zakresie. Nie ma również wątpliwości co do występującej tożsamości podmiotowej, bowiem skargi w obydwu tych sprawa wniosła ta sama osoba - M. J.. W sprawie o sygn. II SA/Lu 160/25 Sąd postanowieniem z 14 maja 2025 r. odrzucił skargę, z uwagi na nieuzupełnienie jej braków w terminie (wpis sądowy oraz PESEL). Skarżąca w dniu 27 maja 2025 r. wniosła zażalenie na to postanowienie. W treści pisma wniosła również o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi, jednocześnie uzupełniając braki skargi. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 27 maja 2025 r., po prawomocnym zakończeniu postępowania zażaleniowego, akta zostaną przedstawione sędziemu sprawozdawcy w zakresie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi. Sprawa zainicjowana wcześniejszą skargą jest więc obecnie w toku. Należy zwrócić uwagę, że w razie uwzględnienia zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny bądź przywrócenia skarżącej terminu do usunięcia braków skargi w sprawie II SA/Lu 160/25, uznanie niniejszej skargi za dopuszczalną mogłoby doprowadzić do wydania dwóch wyroków w tej samej sprawie, z których jeden naruszałby zasadę res iudicata. Przede wszystkim jeszcze raz należy zwrócić uwagę, że wprawdzie Sąd postanowieniem z 14 maja 2025 r. odrzucił skargę, jednakże postanowienie to jest nieprawomocne, albowiem zostało zaskarżone zażaleniem. Brak prawomocności orzeczenia oznacza, że postanowienie nie wywołuje żadnych skutków prawnych, w tym nie kończy postępowania w sprawie. Dlatego też sprawa ta nadal musi być traktowana jako sprawa pozostająca w toku. W związku z powyższym, wcześniejsze wniesienie skargi w sprawie II SA/Lu 160/25 i okoliczność, że sprawa jest obecnie w toku powoduje, że niniejsza skarga w tym samym przedmiocie podlega odrzuceniu. Mając to wszystko na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.