II SA/Lu 361/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie dotyczącej nakazu zmiany sposobu otwierania drzwi – w zakresie wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W dniu 28 kwietnia 2015 r. (data wpływu do organu) J. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję ostateczną [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2015 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie dotyczącej nakazu zmiany sposobu otwierania drzwi. Ponieważ skarżąca nie załączyła do skargi odpowiedniej ilości jej odpisów (złożyła jedynie 1 odpis z 3 wymaganych), Sąd wezwaniem z dnia 28 maja 2015 r. zobowiązał ją do usunięcia braków formalnych w tym zakresie poprzez nadesłanie –w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi – 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wezwanie to zostało w sposób prawidłowy doręczone skarżącej w dniu 5 czerwca 2015 r. (potwierdzenie odbioru – k. 10). W dniu 12 czerwca 2015 r. skarżąca złożyła na urzędowym formularzu (symbol "PPF") wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca dotychczas nie wykonała natomiast obowiązku w zakresie usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie 2 egzemplarzy jej odpisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona. Ma to miejsce zwłaszcza wtedy, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 731). Jedną z podstaw do odrzucenia skargi jest – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – sytuacja, w której strona skarżąca, pomimo wezwania, nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z taką sytuacją mamy zaś do czynienia w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony (a więc również do skargi) należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W niniejszej sprawie powyższy wymóg nie został przez stronę skarżącą spełniony, bowiem do skargi załączyła ona tylko 1 egzemplarz jej odpisu, podczas gdy ze względu na ilość stron przedmiotowego postępowania konicznym było złożenie odpisów w 3 egzemplarzach. Skarżąca nie nadesłała w zakreślonym terminie brakujących 2 odpisów skargi, pomimo prawidłowego doręczenia jej w dniu 5 czerwca 2015 r. wezwania w tym przedmiocie. Wobec zaś nieusunięcia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, podlegać ona będzie odrzuceniu na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odpowiadając tym samym wymogom skargi oczywiście bezzasadnej. W tej sytuacji żądanie skarżącej dotyczące przyznania prawa pomocy – w myśl art. 247 p.p.s.a. – nie zasługiwało na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w postanowieniu.