II SA/Lu 363/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi J . C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia "[...]" r., po rozpatrzeniu odwołania J . C ., utrzymało w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej , wydaną z upoważnienia Wójta Gminy w dniu "[...]" o odmowie przyznania zasiłku celowego w celu złagodzenia skutków suszy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że organ pierwszej instancji odmówił J . C . przyznania zasiłku celowego i dodatkowej pomocy w związku z suszą w 2006 r. z uwagi na to, że średnia wysokość szkód w gospodarstwie rolnym wnioskodawcy, ustalona na podstawie protokołu Komisji Wojewódzkiej, wyniosła 20,19%, a zatem nie przekroczyła 30%. Organ odwoławczy podniósł ponadto, że nie był władny, podobnie jak organ pierwszej instancji, zweryfikować ustaleń dokonanych w protokole Komisji Wojewódzkiej zawierającym oszacowanie szkód w uprawach rolnych, gdyż są wiążące dla organów orzekających. Wskazał, iż nie posiada uprawnień do zmiany protokołu Komisji Wojewódzkiej i dokonanych przez nią szacunków strat w gospodarstwie J . C . Na powyższą decyzję skargę złożył J . C , który wnosił o przyznanie mu zasiłku celowego w celu złagodzenia skutków suszy w 2006 r. oraz dodatku w kwocie 392 zł. Skarżący podniósł, iż straty w gospodarstwie rolnym spowodowane suszą wyniosły ponad 30%. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny stosownie do unormowania art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), obejmuje wszystkie kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym, a więc to, czy organy administracji dokonały prawidłowych ustaleń co do obowiązywania zastosowanych norm prawnych, czy normy te właściwie zinterpretowały i nie naruszyły zasad uznawania określonych faktów za udowodnione. Realizując przewidziany w art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) rządowy program pomocy społecznej mający na celu ochronę poziomu życia osób, rodzin i grup społecznych oraz rozwój specjalistycznego wsparcia – Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. Nr 155, poz. 1109). Rozporządzenie to określa warunki pomocy społecznej rodzinom rolniczym, których gospodarstwa rolne zostały dotknięte suszą w 2006 r. W świetle tego rozporządzenia rodzinom rolniczym, których gospodarstwa rolne zostały dotknięte suszą w 2006 r. przysługuje pomoc społeczna w formie zasiłku celowego, o ile wniosek w tym przedmiocie zostanie złożony do dnia 15 października 2006 r. Ponadto co najmniej jedna osoba w rodzinie jest rolnikiem w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników podlegającym temu ubezpieczeniu z mocy ustawy, zaś średnia wysokość szkód w gospodarstwie rolnym spowodowana suszą przekroczyła 30%, co zostało oszacowane przez komisje powołaną przez wojewodę. Pomoc udzielana jest jednorazowo w formie zasiłku celowego, udzielanego na zasadach określonych w art. 40 ust. 2 i 3 ustawy o pomocy społecznej. Po wszczęciu postępowania na wniosek osoby zainteresowanej kierownik ośrodka pomocy społecznej ustala średnią wysokość szkód w danym gospodarstwie rolnym, na podstawie protokołu oszacowania szkód sporządzonego przez komisję powołaną przez wojewodę na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji (Dz. U. Nr 16, poz. 82 ze zm.), przekazanego przez Wojewodę za pośrednictwem wójta. Organy orzekające w sprawie ustaliły, że na terenie wsi N . w czerwcu i lipcu 2006 r. wystąpiła susza. Potwierdza to protokół komisji powołanej przez Wojewodę z dnia 18 sierpnia 2006 r. dotyczący oszacowania strat w uprawach spowodowanych klęską suszy. Z załącznika do tego protokołu wynika między innymi, że w gospodarstwie J . C . uszkodzeniu uległy uprawy mieszanki zbożowej na pow. 3,03 ha w 30%, tytoniu jasnego na pow. 0,55 ha w 30%, mieszanki zbożowej na pow. 1,30 ha – w 30%, buraków cukrowych na pow. 0,82 ha – w 30%, pastwisk na pow. 0,35 ha – w 30% i lucerny na pow. 0,17 ha – w 30%. Ponieważ średnia wysokość szkód w uprawach rolnych oszacowana przez Komisję wyniosła powyżej 30% - zainteresowany mógł starać się o przyznanie zasiłku celowego. Dokonując oceny wniosku o przyznanie zasiłku celowego – organ właściwy w sprawach pomocy społecznej ustalił na podstawie protokołu Komisji Wojewódzkiej, że w gospodarstwie rolnym J . C . uległo uszkodzeniu z powodu suszy 1,88 ha upraw. Wobec tego, że powierzchnia całego gospodarstwa rolnego, po odjęciu od ogólnej jego powierzchni wynoszącej 11,27 ha trwałych użytków zielonych o powierzchni 1,96 ha, wynosi 9,31 ha – średnia wysokość poniesionych szkód w gospodarstwie stanowi 20,19%, i jest niższa niż 30%. W świetle powyższych dowodów za prawidłowe należy uznać ustalenie zaskarżonej decyzji, że w gospodarstwie rolnym skarżącego o pow. 9,31 ha – średnia wysokość szkód wynikających z protokołu sporządzanego przez Komisję powołaną przez Wojewodę – nie przekracza 30%. Skarżący nie spełnia zatem warunków do przyznania mu pomocy w formie zasiłku celowego w związku z suszą w 2006 r. Sąd ponadto w pełni podzielił argumentację organu odwoławczego, że ustalony w cyt. rozporządzeniu tryb przyznawania zasiłków wyklucza jakiekolwiek postępowanie organu pomocy społecznej mające na celu ustalenie rozmiaru szkód, z uwagi na to, iż przepisy prawa nie dają organowi pomocy społecznej uprawnienia do weryfikacji powyższych ustaleń Komisji. Przeciwnie, organ jest związany danymi zawartymi w protokole Komisji, będącym jedyną formą udokumentowania szkody w uprawach rolnych. Z tych względów, biorąc pod uwagę stan faktyczny, który wystąpił w następstwie przedmiotowej szkody, Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a skarga na nią jako pozbawiona podstaw prawnych podlega oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).