II SA/Lu 363/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Maciej Gapski po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2025 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić R. M. kwotę 500 (pięćset) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. R. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody z dnia 24 kwietnia 2025 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Skarżący w wyniku wezwania tut. Sądu uiścił na rachunek bankowy Sądu kwotę 500 zł tytułem wpisu sądowego (potwierdzenia wpłaty – k. 38 i k. 40, akt sądowych). Powyższa skarga została złożona w postaci dokumentu elektronicznego, przez platformę ePUAP, na adres do doręczeń elektronicznych organu administracji. W takiej też postaci została przekazana Sądowi. Zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2025 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 20 zł za wydruk skargi sporządzany w celu doręczenia uczestnikom postępowania, którzy nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie przesłano skarżącemu na jego adres do doręczeń elektronicznych (adres skrzynki ePUAP, z której nadano skargę). Skarżący odebrał wezwanie w dniu 3 lipca 2025 r. (UPD – k. 34). Pomimo upływu terminu do wykonania wezwania, skarżący do tej pory nie uiścił należnej opłaty kancelaryjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Skarga - jako pismo procesowe - winna spełniać wymogi formalne przewidziane dla każdego pisma strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jeden z takich wymogów został określony w art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), który stanowi, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Wymóg ten jest jednak zniesiony w przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. W przypadku takich dokumentów – stosownie do art. 47 § 3 p.p.s.a. – odpisów nie dołącza się, natomiast w celu doręczania dokumentów stronom, które nie stosują środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism, sąd sporządza kopie dokumentów elektronicznych w postaci uwierzytelnionych wydruków, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 57). Zgodnie z art. 235a p.p.s.a. za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism, pobiera się opłatę kancelaryjną. Wysokość takiej opłaty regulują przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1090). Stosownie do § 1 ust. 3 ww. rozporządzenia, za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego pobiera się opłatę kancelaryjną w wysokości [...] zł za każdą stronę wydruku czarno-białego w formacie 210 x 297 mm (A4) oraz [...] zł za każdą stronę wydruku kolorowego w formacie 210 x 297 mm (A4). W myśl zaś art. 220 § 3a p.p.s.a. skarga wnoszona w formie dokumentu elektronicznego, od której pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlega odrzuceniu przez sąd. Okoliczność, iż w niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę drogą elektroniczną, spowodowała, że zaistniała określona w art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a. przesłanka doręczania skarżącemu pism w postepowaniu sądowym za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Zaznaczyć należy, że w treści skargi, ani też w dalszym toku postępowania sadowego, skarżący nie zrezygnował z doręczania mu pism w taki sposób. Złożenie skargi w postaci dokumentu elektronicznego – wobec faktu, że w niniejszym postępowania sądowym udział w charakterze uczestników postępowania przysługuje podmiotom (J. S., A. S. oraz M. G.), które nie korzystają, ani nie wyraziły do tej pory woli korzystania ze środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism – czyniło koniecznym sporządzenie uwierzytelnionych wydruków skargi, celem doręczenia ich tym uczestnikom. Objętość skargi (13 stron w formacie A4), w zestawieniu z przywołanym wyżej przepisem § 1 ust. 3 rozporządzenia, determinowała konieczność ustalenia przedmiotowej opłaty kancelaryjnej na kwotę 20 zł. W konsekwencji konieczne było wezwanie skarżącego – w trybie art. 220 § 1 i § 3a w zw. z art. 235a p.p.s.a. - do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruki skargi, we wskazanej wyżej wysokości. W wezwaniu tym zakreślono siedmiodniowy termin na jego wykonanie, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie zaś z powołanym wyżej przepisem art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a., wezwanie skierowano do skarżącego za pomocą środków komunikacji elektronicznej, tj. na elektroniczny adres do doręczeń skarżącego na platformie ePUAP, z którego to adresu uprzednio wniósł on skargę. Wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej zostało odebrane przez skarżącego w dniu 3 lipca 2025 r. W konsekwencji termin do uiszczenia należnej opłaty kancelaryjnej upływał skarżącemu z dniem 10 lipca 2025 r. Termin ten upłynął jednak bezskutecznie, albowiem skarżący do tej pory nie uiścił przedmiotowej opłaty. (k. 41, akt sądowych) W tym stanie rzeczy skargę należało odrzucić, stosownie do art. 220 § 3a p.p.s.a. W związku z odrzuceniem skargi należało jednocześnie zwrócić skarżącemu, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 zł. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.