II SA/Lu 367/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie wybudowanej części budynku - w zakresie wniosku K. Z. o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a: przyznać K. Z. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, o wyznaczenie którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...]. Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę K. Z. złożoną w niniejszej sprawie. Skarżący w dniu 10 lipca 2012 r. złożył wniosek (sprecyzowany pismem z dnia 30 lipca 2012 r.) o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie w całości z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, to jest poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z oświadczenia skarżącego wynika, iż prowadzi on samodzielne gospodarstwo domowe, a jego jedyny dochód stanowi renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w kwocie 799,15 zł miesięcznie (k. 33). Uwzględniając wydatki związane z ponoszeniem koniecznych kosztów utrzymania, takich jak: stałe opłaty związane w użytkowaniem mieszkania, zakup żywności i odzieży, a także leków dla skarżącego, będącego osobą schorowaną, uznać należy, iż wysokość dochodu skarżącego wyklucza możliwość poniesienia przez niego jakichkolwiek kosztów postępowania. Okoliczności te uzasadniają, wobec spełnienia przesłanki określonej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.