II SA/Lu 37/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. G, W. R., W. K., H. Z., W. K. i H. H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie rozbudowy stacji bazowej telefonii komórkowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 21 grudnia 2009 r. H. Z., H. H., W. K., W. K., B. G. i W. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] listopada 2009 r., Nr [...], przy czym żaden ze skarżących nie uiścił od niej wpisu. Wezwani do uiszczenia odpowiednich kwot tytułem wpisu, skarżący nie dokonali tych czynności w wyznaczonym przez sąd terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym, stosownie do treści art. 230 § 2 p.p.s.a., pismem takim jest w szczególności skarga. W myśl art. 220 § 1 w zw. z § 3 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia przez sąd uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której, pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wskazany w wezwaniu termin uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie, wobec czego skargę H. Z., H. H., W. K., W. K., B. G. i W. R. należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.