II SA/Lu 373/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011 r. w sprawie ze skargi E. J. na decyzję Wojewody z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie II SA/Lu 144/11 dotyczącej umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości i przyznania odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 maja 2011 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 144/11, które uprawomocniło się w dniu 19 kwietnia 2011 r., odrzucono skargę E. J. na decyzję Wojewody z dnia [...], Nr [...]. W piśmie z dnia 28 kwietnia 2011 r., które do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęło w dniu 2 maja 2011 r. (data na prezentacie) E. J. zwany dalej "stroną skarżącą", oświadczył, że nie zgadza się z twierdzeniem odpowiedzi na skargę, iż skarga została złożona z uchybieniem terminu gdyż nie zostało to udokumentowane. Strona skarżąca oświadczyła w powyższym piśmie również, że skargę złożyła do Kancelarii Ogólnej L. Urzędu Wojewódzkiego w L. w dniu 4 lutego 2011 r. oraz, iż decyzję odebrała w dniu 5 stycznia 2011 r. Strona skarżąca podniosła także, iż brak jest dowodu złożonego w Kancelarii do wysyłki jak i, że żąda zobowiązania strony przeciwnej do przedłożenia potwierdzenia odbioru oraz kiedy decyzja została złożona do UP w L. Strona skarżąca wezwana do sprecyzowania czy jej pismo jest skargą o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem z dnia 4 maja 2011 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 144/11 czy też innym pismem, w piśmie z dnia 18 maja 2011 r. oświadczyła, że jej pismo z dnia 28 kwietnia 2011 r. należy traktować, jako skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem z dnia 4 maja 2011 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 144/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Ustawowe podstawy wznowienia postępowania wymienione w art. 271 do 273 p.p.s.a. stanowią ustawowo usankcjonowane okoliczności - powody wznowienia postępowania. Wznowienia postępowania można żądać z powodu nieważności jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia lub jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.). Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3 zd. 1 p.p.s.a.). Wznowienia postępowania można żądać także gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym bądź jeżeli orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 273 § 2 i 3 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (pkt 2) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (pkt 3). Negowanie faktu uchybienia terminu do złożenia skargi oraz braku dokumentów, które by to potwierdzały nie stanowi żadnej z wyżej wskazanych podstaw wznowienia postępowania. Z tego powodu przyjąć należy, że wniesiona przez stronę skarżącą skarga o wznowienie postępowania sądowego nie opiera się na ustawowych podstawach wznowienia w związku, czym stosowanie do art. 280 § 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.