II SA/Lu 374/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] nr [..] w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów podróży na skutek wniosku G. K. o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a: przyznać G. K.prawo pomocy przez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. W skardze z dnia 24 kwietnia 2008 r. złożonej w niniejszej sprawie G. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W formularzu wniosku skarżący oświadczył, że jest osobą bezrobotną, a jego pięcioosobowa rodzina utrzymuje się z pobieranego przez niego zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 538,30 zł miesięcznie oraz z zasiłków rodzinnych na dzieci w wysokości 240 zł miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek G. K. o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. W myśl przepisu art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Oz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "ustawa", przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy). W ocenie Sądu G. K. wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący wraz z rodziną posiada wprawdzie stały dochód w postaci zasiłku dla bezrobotnych oraz zasiłków rodzinnych na dzieci, dochód ten jest jednak tak niski, że nie pozwoli na poniesienie kosztów sądowych. Z tych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Wojewódzki Sad Administracyjny orzekł, jak w postanowieniu.