II SA/Lu 375/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zwrotu świadczeń nienależnie pobranych - w zakresie wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 5 kwietnia 2017 r. wpłynęła do Sądu skarga M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zwrotu świadczeń nienależnie pobranych. W dniu 24 maja 2017 r. strona zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.:; dalej: "P.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, albowiem, zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a., orzeczenie uwzględniające wniosek strony w tym przedmiocie traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że z uwagi na podniesione we wniosku okoliczności wskazujące na trudną sytuację finansową skarżącego, a także mając na względzie łączną wielkość sumy pieniężnej, do zwrotu jakiej skarżący został zobowiązany decyzjami organów administracji zaskarżonymi w sprawie niniejszej oraz w sprawach o sygn. akt: II SA/Lu 347-372/17 oraz II SA/Lu 374-380/17, wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody dla skarżącego, a tym samym uzasadnia uwzględnienie jego wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.