II SA/Lu 376/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. P. z udziałem Prezesa Sądu Rejonowego w przedmiocie nałożenia kary grzywny na organ administracyjny Sądu Rejonowego na podstawie art. 23 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) p o s t a n a w i a odrzucić wniosek. W dniu 22 lutego 2011 r. S. P. złożył w Sądzie Rejonowym wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej uprawnień kierownika sekretariatu wydziału cywilnego tamtejszego sądu oraz wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej uprawnień kierownika sekretariatu wydziału rodzinnego i nieletnich tamtejszego sądu w zakresie wydawania dokumentów i innych obowiązków kierownika. Pismami z dnia 7 marca 2011 r. powyższe informacje publiczne zostały udostępnione wnioskodawcy. Kolejnymi wnioskami z dnia 16 marca 2011 r. S. P. zażądał udostępnienia informacji publicznej poprzez doręczenie mu uwierzytelnionej kopii z akt osobowych zakresu czynności kierownika sekretariatu wydziału cywilnego oraz uwierzytelnionej kopii z akt osobowych zakresu czynności kierownika sekretariatu wydziału rodzinnego i nieletnich tamtejszego sądu. Pismem z dnia 30 marca 2011 r. S. P. został poinformowany, że dokumenty z akt osobowych nie zostaną mu wydane, albowiem jego wnioski nie dotyczą informacji publicznych. W dniu 13 kwietnia 2011 r. S. P. złożył wnioski o ponowne rozpoznanie wniosków z dnia 22 lutego 2011 r. Ponadto, w tym samym dniu złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie upoważnień sekretarza sądowego dotyczących wydawania dokumentów. Powyższa informacja została mu udostępniona pismem z dnia 26 kwietnia 2011 r. Ponadto, pismami z dnia 26 kwietnia 2011 r. wnioskodawca został poinformowany, że informacje, o których udostępnienie wnioskował w dniu 22 lutego 2011 r., zostały mu udostępnione w pismach z dnia 7 marca 2011 r. Następnie, w dniu 16 marca 2011 r. S. P. wniósł o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej daty powstania w tamtejszym sądzie biura podawczego oraz sposobu przyjmowania korespondencji. Pisemna informacja w tym zakresie została udostępniona wnioskodawcy w dniu 30 marca 2011 r. W dniu 4 maja 2011 r. S. P. złożył wniosek o nałożenie grzywny na organ administracyjny Sądu Rejonowego na podstawie art. 23 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). W odpowiedzi na wniosek Prezes Sądu Rejonowego wniósł o jego odrzucenie z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu. W art. 23 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), wskazanym jako podstawa wniosku S P , stypizowany został czyn zabroniony, polegający na nieudostępnieniu informacji publicznej przez podmiot, który jest do tego zobowiązany. Czyn ten zagrożony jest karą grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do roku. Powołany przepis dotyczy zatem odpowiedzialności karnej za nieudzielenie, wbrew obowiązkowi, informacji publicznej. Sądem właściwym w sprawie orzekania o odpowiedzialności karnej jest sąd powszechny. Stąd, właściwość sądu administracyjnego jest w tym zakresie wyłączona. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Natomiast, w myśl art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeśli ustawa nie stanowi inaczej. W związku z tym, iż orzekanie w sprawie ukarania osoby, która, wbrew obowiązkowi, nie udostępnia informacji publicznej nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wniosek S. P. podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.