II SA/Lu 379/05

II SA/Lu 379/05 P O S T A N O W I E N I E Lublin, dnia 19 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej świadczeń rodzinnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. II SA/Lu 379/05 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia 16 marca 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...], wydanej z upoważnienia Wójta Gminy w przedmiocie świadczeń rodzinnych, przysługujących M. S. Decyzja ta została doręczona M. S. w dniu 22 marca 2005 r. wraz z pouczeniem, że strona niezadowolona z treści decyzji może, w terminie 14 dni od daty doręczenie decyzji, zwrócić się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o ponowne rozpatrzenie sprawy. M. S. nie złożyła wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wniosła natomiast skargę na decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, wskazując, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Środkiem zaskarżenia w niniejszej sprawie był wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, którego skarżąca nie złożyła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl przepisu art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego na decyzję organu administracji publicznej można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W rozpoznawanej sprawie zaskarżoną do Sądu decyzję wydało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które jako organ wyższego stopnia w stosunku do jednostek samorządu terytorialnego, jest organem właściwym do orzekania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji (art. 157 § 1 w zw. z art. 17 pkt 1 ustawy – kodeks postępowania administracyjnego). Z mocy przepisu art. 127 § 3 ustawy – kodeks postępowania administracyjnego od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. W świetle art. 52 § 1 ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżąca powinna była zatem najpierw wykorzystać możliwość zaskarżenia decyzji Kolegium przez złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dopiero decyzja Kolegium wydana po ponownym rozpatrzeniu sprawy w trybie art.127 § 3 podlegałaby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Niewyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu powoduje, że skarga jest niedopuszczalna w rozumieniu przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i podlega odrzuceniu. Wobec niedopuszczalności skargi brak podstaw do orzekania o prawie pomocy. Z tych względów i na podstawie powołanego przepisu art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.