II SA/Lu 379/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o warunkach zabudowy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca w terminie zakreślonym w wezwaniu (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany druk PPF żądając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z córką i ojcem, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2, stanowiącym w [...] części własność jej siostry, jest właścicielką gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha i utrzymuje się ze swojego wynagrodzenia za pracę w kwocie [...] złotych brutto, emerytury ojca w kwocie [...] złotych brutto i wynagrodzenia za pracę córki w kwocie [...] złotych. Wysokość stałych kosztów utrzymania koniecznego strona skarżąca określiła na kwotę [...] złotych. Strona skarżąca wykazała, że posiada oszczędności w kwocie [...] złotych przeznaczone na studia córki. Referendarz sądowy stwierdził, że: W myśl art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 Nr 0, poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy wynikające z zacytowanego powyżej przepisu nie zachodzą, gdy strona wnosząca o przyznanie prawa pomocy posiada oszczędności, których wysokość pokryć może koszty postępowania. Taka sytuacja ma miejsce w sprawie niniejszej. Strona skarżąca posiada bowiem oszczędności w kwocie pozwalającej ponieść wszystkie koszty niniejszego postępowania. Nie ma przy tym znaczenia to, na jaki cel oszczędności te strona skarżąca zamierza przeznaczyć. Zwłaszcza, że cel podany przez stronę skarżącą, przy uwzględnieniu, iż jej córka pracuje i osiąga własne dochody, nie może uzasadnić pominięcia oszczędności przy ocenie zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.