II SA/Lu 382/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a zwolnić L. B. od każdej opłaty sądowej ponad kwotę 100 (sto) złotych. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jest osobą samotną, utrzymującą się wyłącznie ze świadczenia emerytalnego w wysokości 1.100 zł netto, którego połowę pochłaniają koszty utrzymania gospodarstwa domowego takie jak: energia elektryczna, gaz, woda, ścieki, wywóz odpadów, opał. Pozostałą zaś kwotę przeznacza na wykup lekarstw, wizyty lekarskie i codzienne utrzymanie. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym - czyli takim jakiego przyznania domaga się skarżąca - następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie spełnienia wyżej wymienionych przesłanek polega na złożeniu przez wnioskodawcę pełnego, jasnego i kompletnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym. Odnosząc powyższe do złożonego wniosku, referendarz sądowy uznał, że wniosek strony w całości zasługuje na uwzględnienie. Jak bowiem wynika z treści oświadczeń wnioskodawczyni prowadzi ona samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.100 zł netto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała przy tym innego majątku oprócz działki o powierzchni 455 m2 i posadowionego na niej domu wielkości 96 m². Ponadto wnioskodawczyni jest osobą w podeszłym wieku, leczy się neurologicznie, kardiologicznie i gastrologicznie co z kolei wiąże się ze znacznymi wydatkami. W tej sytuacji oczywistym jest, że strona nie byłaby w stanie ponieść kosztów postępowania w ich pełnej lub nawet przewyższającej udzielone zwolnienia wysokości. Ubocznie należy stronie wskazać, że zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu (...). Oznacza to, że uiszczenie przez skarżącą wpisu od skargi w znakach opłaty sądowej nie odnosi żadnego skutku procesowego. Przepisy p.p.s.a. nie przewidują bowiem takiego sposobu regulowania kosztów sądowych. Tym samym - w sytuacji uprawomocnienia się niniejszego postanowienia - skarżąca będzie zobligowana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, we wskazany wyżej sposób. Z tych względów referendarz sądowy, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.