II SA/Lu 383/09

Lublin, dnia 29 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 29 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego na skutek wniosku Z. P. o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a : 1. przyznać Z. P. prawo pomocy przez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej , 2. w pozostałym zakresie wniosek o przyznanie prawa pomocy oddalić. W dniu 23 sierpnia 2009 r. Z. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego. W dniu 28 października 2009 r. wpłynął do tut. Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek Z. P. o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. W myśl przepisu art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego, a więc decyzja dotycząca pomocy społecznej. Stąd osoby wnoszące skargi na decyzje odmawiające przyznania tego rodzaju wsparcia, z mocy prawa, nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych w zakresie opłat sądowych i wydatków (art. 211 - art. 213 powołanej ustawy). Innymi słowy nie ponoszą one żadnych kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. W związku z powyższym, niezależnie od faktycznej sytuacji materialnej skarżącego, w sprawie brak podstaw do uwzględnienia wniosku strony o zwolnienie od kosztów sądowych, od których poniesienia jest on ustawowo zwolniony; wniosek w tym zakresie jest bezprzedmiotowy. Przepisy o przyznaniu prawa pomocy – w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy – stosuje się odpowiednio do osób korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 262 ustawy). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Jego dochód zgodnie ze złożonym oświadczeniem stanowią niewielka renta oraz zasiłek pielęgnacyjny. Z uwagi na orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy nie uzyskuje innych dochodów. Mieszka w domu ogrzewanym z kuchni węglowej, w którym nie ma bieżącej wody oraz łazienki. Z akt sprawy wynika, że Z. P. pozostaje pod opieką pomocy społecznej od 1988 r. i systematycznie korzysta z różnych form wsparcia, takie jak: zasiłki celowe na zakup opału, pokrycie kosztów zużycia energii elektrycznej i na leki, nie jest bowiem w stanie zaspokoić podstawowych swoich potrzeb bytowych. W tej sytuacji wniosek Z. P. o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Z tych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.