II SA/Lu 385/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Wiesława Achrymowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na działania Starosty Powiatu w przedmiocie przyjęcia zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych dla zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego w zakresie formalnoprawnej dopuszczalności skargi p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika już na etapie sporządzenia wniesienia skargi, występując na drogę postępowania sądowoadministracyjnego nie uiścił wpisu od skargi. Przedmiotem zaskarżenia jest przyjęcie przez organ administracji publicznej zgłoszenia w sprawie z zakresu budownictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaistniałej sytuacji proceduralnej ważył, co następuje: Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu I postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis w sprawie niniejszej jest wpisem stałym. Unormowanie art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W konsekwencji, w proceduralnych okolicznościach sprawy niniejszej, gdy już a etapie wniesienia skargi skarżącego reprezentuje radca prawny, nieuiszczenie przezeń wpisu stałego, daje podstawę do zastosowania obligatoryjnego rygoru , postaci odrzucenia nieopłaconej skargi, na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dalszej kolejności należy podnieść proceduralną okoliczność niewyczerpania przez skarżącego żadnego z trybów przesądowego postępowania przed organami administracji, które wymienia art. 52 w § 1 do § 4 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, każdorazowo obligatoryjnie wymaganego dla formalnoprawnie skutecznego wystąpienia ze skargą na drogę sądowoadministracyjną, która stanowi kolejną samodzielną podstawę dla odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej z innych przyczyn, w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 stawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym konkretnym przypadku jest to przedwczesność złożonej skargi. Z tych względów, na mocy art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.