II SA/Lu 387/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca),, Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 października 2009 r. sprawy ze skargi N. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego I. oddala skargę; II. przyznaje [...] M. C. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 309,80 (trzysta dziewięć złotych osiemdziesiąt groszy) zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 52,80 (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) zł należnego podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 12 [...[ 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu wniosku N. S. o zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 27 kwietnia 2006 r. – odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, że postępowanie egzekucyjne w sprawie niniejszej wszczęte zostało z uwagi na niewykonanie, objętego tytułem wykonawczym, obowiązku rozbiórki drewnianego budynku gospodarczego - brogu na działce nr 1794 w J.. W dniu 12 stycznia 2009 r. zobowiązany złożył wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Zgodnie z art. 56 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. Nr 229, poz. 1954 z 2005 r. z późn.zm.) postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu wyłącznie z przyczyn wymienionych w tym przepisie tzn. w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku lub rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej, śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest związany ściśle z osobą zmarłego; w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego; na żądanie wierzyciela lub w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. W ocenie organu, w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z wyżej wymienionych przesłanek. Nie ma zatem podstaw do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Ubocznie organ orzekający wskazał, iż zobowiązany wielokrotnie wnosił w toku postępowania egzekucyjnego wnioski o jego zawieszenie lub umorzenie. Rozpatrując zażalenie w tych sprawach, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślał, że wnioski w tym zakresie są nieuprawnione, bowiem przyczyny, na które powołuje się zobowiązany nie mieszczą się w katalogu powołanego przepisu. Po rozpatrzeniu zażalenia N. S. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że prowadzone postępowanie egzekucyjne oraz wydane w jego toku postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego prawa nie narusza. Ponadto wskazał, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego związane jest z faktem zakończenia postępowania administracyjnego, w wyniku którego wydana została ostateczna decyzja administracyjna. W sentencji tej decyzji znajduje się nakaz rozbiórki. W związku z tym, mając na uwadze art. 6 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wierzyciel będący jednocześnie organem egzekucyjnym w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zobowiązany jest do podjęcia kroków zmierzających do wykonania obowiązku orzeczonego w decyzji administracyjnej z zastosowaniem administracyjnych środków przymusu. Z treści art. 56 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wynika, że zobowiązany nie jest uprawniony do złożenia wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. W związku z tym organ odwoławczy stwierdził, że prawidłowo odmówiono zawieszenia postępowania na wniosek zobowiązanego. W skardze na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego N. S. opisał przebieg postępowania administracyjnego toczącego się w przedmiocie nakazania rozbiórki budynku gospodarczego. Zarzucił nieprawidłowe zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego w tym postępowaniu, ponieważ w ocenie skarżącego dokonał on jedynie remontu (na który posiadał stosowne pozwolenie), a nie budowy nowego budynku. Podniósł, iż w przypadku tego rodzaju obiektu prawo budowlane przewidywało jedynie konieczność uzyskania zgłoszenia, a nie pozwolenia na budowę. Dodatkowo podkreślił, iż w toku prowadzonych czynności w postępowaniu o nakazanie rozbiórki był chory, przyjmował leki, w związku z czym nie wiedział co znajduje się w treści protokołów i odmówił ich podpisania. Powoływał się także na trudną sytuację materialną, a także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie II SA/Lu 1436/03, który w jego ocenie był dla niego korzystny i powinien zakończyć postępowanie. W związku z powyższym wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosi o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Instytucja zawieszenia postępowania egzekucyjnego polega na wstrzymaniu czynności egzekucyjnych na skutek powstania przeszkód w jego prowadzeniu. Chodzi tu o przeszkody usuwalne, bowiem jeżeli są to przeszkody trwałe, postępowanie egzekucyjne podlega umorzeniu. Przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego reguluje art. 56 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 z późn. zm.). Organ egzekucyjny zobligowany jest do zawieszenia postępowania jedynie wówczas, gdy wystąpi jedna z przesłanek wskazanych w § 1 tego przepisu. Stanowi on, że postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu: 1/ w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej; 2/ w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego; 3/ w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego; 4/ na żądanie wierzyciela; 5/ w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Katalog przesłanek zobowiązujących organ egzekucyjny do zawieszenia postępowania egzekucyjnego został wyczerpująco określony w tym przepisie. Zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie będzie zatem możliwe, gdy nie wystąpi żadna z wyżej wskazanych przesłanek. Strona, która wnosi o zawieszenie postępowania egzekucyjnego powinna więc wskazać na jedną z przesłanek określonych w art. 56 § 1 ustawy. Skarga N. S. nie wskazuje, w ocenie Sądu, na żadną z przesłanek. Egzekwowana decyzja dotyczy nakazu rozbiórki budynku gospodarczego. W tej sprawie zapadło orzeczenie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 września 2005 r. sygn. akt II SA/Lu 530/05. Wyrok ten jest prawomocny od dnia 17 października 2005 r. A zatem powoływanie się przez skarżącego na orzeczenie tego sądu z 2003 r. jest bezzasadne. Również zarzuty skargi dotyczące nieprawidłowości związanych z prowadzeniem postępowania administracyjnego w sprawie samowoli budowlanej i nieprawidłowego zastosowania art. 48 Prawa budowlanego, nie mogą być podnoszone w postępowaniu egzekucyjnym. W tym postępowaniu organ administracji publicznej zobowiązany jest za pomocą środków przymusu administracyjnego doprowadzić do wykonania obowiązku, który został orzeczony prawomocną decyzją. Działanie takie, co podkreślał organ odwoławczy, jest działaniem obligatoryjnym, a zatem zaistnienie przesłanki jaką jest uprawomocnienie decyzji administracyjnej określającej obowiązek zachowania się jej adresata, powoduje po stronie organu administracji publicznej obowiązek podjęcia z urzędu działań zgodnie z treścią art. 6 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Również stan zdrowia i trudna sytuacja materialna skarżącego nie stanowią zdarzeń skutkujących zawieszeniem postępowania egzekucyjnego. Tak więc, mimo podniesionego w skardze zarzutu, iż skarżący złożył na tę okoliczność zaświadczenie lekarskie, organy egzekucyjne nie były zobowiązane do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w tym zakresie (por. wyrok NSA z dnia 9 grudnia 1998 r., sygn. akt III SA 1676/97, Lex nr 44824). Pozostałe zarzuty podnoszone przez skarżącego, a wskazujące na trudności faktyczne związane z przeprowadzeniem nakazanej rozbiórki obiektu budowlanego objętej tytułem wykonawczym (polegające na braku zgody, a wręcz utrudnianiu przez sąsiada) nie mogły także stanowić podstawy do uwzględnienia skargi. Nie stanowią bowiem okoliczności uzasadniających zawieszenia postępowania egzekucyjnego wymienionych w art. 56 ustawy. Skoro żaden ze wskazanych we wniosku skarżącego i jego pismach powodów nie mieści się w katalogu przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego, orzeczenia organów obu instancji należy uznać za prawidłowe. Mając na względzie powyższe okoliczności i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji. Orzeczenie o zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu uzasadnia art.250 wyżej cytowanej ustawy oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).