II SA/Lu 387/11

PostanowienieWSA w Lublinie2011-08-04

Skład orzekający: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia SO (del.) Robert Hałabis

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżącego w imieniu skarżącego, który uzyskał pozytywne rozstrzygnięcie organu II instancji, jest skuteczne i uzasadnia umorzenie postępowania sądowego?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie na skutek cofnięcia skargi przez pełnomocnika skarżącego, uznając je za skuteczne. Stwierdzono, że cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa ani nie spowodowało utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, co zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 PPSA uzasadnia umorzenie postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący Z. W. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) uchylającą decyzję organu I instancji i odstępującą od żądania zwrotu odpłatności za specjalistyczne usługi opiekuńcze. Skarżący zarzucił wadliwe uzasadnienie decyzji SKO. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego cofnął skargę, wnosząc o umorzenie postępowania i zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono umorzyć postępowanie i przyznać pełnomocnikowi skarżącego kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia SO (del.) Robert Hałabis (spr.), Protokolant Referent Marzena Okoń, po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odpłatności za specjalistyczne usługi opiekuńcze p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. przyznać [...] A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Lublinie) kwotę 295, 20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), należnego podatku od towarów i usług. W wyniku wniosku Z. W. z dnia w 29 czerwca 2010 r., Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej działając z upoważnienia Wójta Gminy decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] odmówił zwolnienia wnioskodawcy od zwrotu odpłatności za specjalistyczne usługi opiekuńcze za miesiąc styczeń 2010 roku. Od powyższej decyzji Z. W. złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w którym kwestionował rozstrzygniecie organu pomocy społecznej. W piśmie z dnia 4 kwietnia 2011 r. stanowiącym uzupełnienie odwołania, odwołujący podniósł zarzuty wskazujące na zasadność odstąpienia od żądania zwrotu odpłatności za specjalistyczne usługi opiekuńcze za miesiąc styczeń 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze – biorąc pod uwagę dokonane w sprawie ustalenia faktyczne i motywy zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz analizując sytuację, w jakiej znalazł się wnioskodawca – decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i orzekło o odstąpieniu od żądania zwrotu odpłatności za specjalistyczne usługi opiekuńcze za miesiąc styczeń 2010 r. W skardze skierowanej do sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Z. W. stwierdził, że motywem zaskarżenia decyzji jest jej wadliwe uzasadnienie. W jego ocenie uzasadnienie jest zbędnie obszerne dla pozytywnej decyzji, a jednocześnie zarzucił Kolegium, że z uwagi na pozytywne rozstrzygnięcie sprawy nie podjęło dyskusji z zarzutami podnoszonymi w postępowaniu odwoławczym, które powtórzone zostały w skardze. Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustosunkowując się do zarzutów skargi uznało je za niezasadne i wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie przed sądem w dniu 4 sierpnia 2011 r., ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik skarżącego – adwokat A. S. oświadczył, że cofa skargę Z. W. wnosząc o umorzenie postępowania i zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "p.p.s.a", skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast według przepisu art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Ponieważ w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, oznacza to, że cofnięcie skargi było skuteczne. Dlatego też na podstawie powołanego wyżej art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie należało umorzyć. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w ramach prawa pomocy uzasadniają przepisy art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1348 z późn. zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło