II SA/Lu 388/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych; w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. C. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w sprawie uznania go za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych wniósł o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że przebywa poza granicami kraju i regularnie za pośrednictwem swojej matki płaci alimenty, zarówno na rzecz Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, jak i Komornika Sądowego działającego przy Sądzie Rejonowym w [...]. Do wniosku dołączył potwierdzenia wpłat za okres od czerwca 2014 r. Podniósł ponadto, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki w sferze jego uprawnień i obowiązków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) dalej P.p.s.a., sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania aktu organu administracji zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Należy wskazać, że wykonanie decyzji uznającej skarżącego jako dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych samo przez się nie musi prowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, stąd wnioskujący o wstrzymanie wykonania tej decyzji obowiązany jest przytoczyć konkretne okoliczności, które wskazywałyby na takie właśnie niebezpieczeństwo bądź skutki. W sprawie niniejszej nie zostało wykazane, iż zachodzi którakolwiek z przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy bowiem zauważyć, że skarżący jedynie ogólnie wskazał, że przebywa zagranicą i płaci zasądzone alimenty. Podniesione okoliczności uniemożliwiają jednak weryfikację jego twierdzenia o powstaniu – w razie wykonania zaskarżonej decyzji - nieodwracalnych skutków w sferze jego uprawnień i obowiązków. W tej sytuacji twierdzenia te uznać należy za nieuprawdopodobnione w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., a Sąd nie dopatrzył się również zaistnienia przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji z urzędu. Dodatkowo należy wskazać, że postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji sąd nie ma zatem możliwości dokonania oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, stąd niedopuszczalne jest również wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia. Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu.