II SA/Lu 389/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Erwin Srebrny po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.i W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2009 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego - w zakresie wniosku E.W. o przyznanie prawa pomocy; postanawia odmówić E.W. przyznania prawa pomocy. E.W. działający w tej sprawie jako pełnomocnik córki D.S. złożył (w toku postępowania) na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy (k. nr 80-81). Przedmiotowy wniosek został wniesiony w imieniu własnym pełnomocnika i tylko przez niego został podpisany. Referendarz sądowy rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdził, co następuje: Wniosek pełnomocnika E.W. o przyznanie mu prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić należy, iż w rubryce nr 2.1 urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy – druk PPF - pt. "wnioskodawca i jego adres" osobą ubiegającą się o przyznanie prawa pomocy jest tylko ww. pełnomocnik. Ponadto w rubryce nr 15 przedmiotowego wniosku pt. "podpis osoby wnoszącej" widnieje tylko podpis pełnomocnika. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa" prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 32 ppsa w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. W przedmiotowej sprawie stronami w postępowaniu sądowym są D. S. i jej mąż W. S., nie zaś pełnomocnik współskarżącej E. W.. W związku z tym, wobec braku podstaw do przyznania pełnomocnikowi prawa pomocy tj. wobec braku przesłanek wynikających z art. 243 § 1 ppsa, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak na wstępie.