II SA/Lu 389/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Erwin Srebrny po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. i W. małżonków S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2009 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego - - w zakresie wniosku D. i W. małżonków S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata; postanawia: przyznać D. i W. małżonkom S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 3 grudnia 2009 r. oddalił skargę D.i W. małżonków S. W toku postępowania ww. małżonkowie pismem z dnia 21 grudnia 2009 r. zwrócili się do sądu o zniesienie opłaty związanej z uiszczeniem opłaty kancelaryjnej za nadesłanie odpisu ww. wyroku z uzasadnieniem (k. nr 58). Niniejsze pismo potraktowano jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym, iż wnioski o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu PPF stosowne formularze wysłano małżonkom celem ich wypełnienia. W.S. urzędowy formularz przesłano osobiście. Natomiast urzędowy formularz dla D.S. przesłano na adres jej pełnomocnika E.W. Po uzupełnieniu braków formalnych małżonkowie złożyli na urzędowych formularzach PPF odrębne wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienie adwokata. Z kolei żądanie małżonków co do kosztów sądowych znajduje swoje odzwierciedlenie w treści pisma z dnia 21 grudnia 2009 r. W związku z tym, iż wniesione przez małżonków odrębne wnioski o przyznania prawa pomocy są w zasadzie tożsame co do treści zgłoszonego żądania jak i treści uzasadnienia referendarz sądowy doszedł do przekonania, iż należy je potraktować je jako jeden wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Z uzasadnienia tych wniosków jak i z nadesłanych na wezwanie dodatkowych dokumentów wynika, iż małżonkowie pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z dwójką małoletnich dzieci i dwójką rodziców jednego z wnioskodawców. Oboje wnioskodawcy nie pracują. Jedyny majątek w postaci nieruchomości budynkowej (domu) o powierzchni [...] m2 oraz nieruchomości gruntowej o powierzchni [...] ha należy do rodziców współskarżącej. Koszty utrzymania również ponoszą rodzice. Referendarz sądowy rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdził, co następuje: Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie dostępu do sądu administracyjnego osobom (stronom), którym brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia. Przyjmując, iż możliwość ponoszenia kosztów postępowania musi być realna i istnieć w momencie składania wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, iż przyjęty do rozpoznania łączny wniosek małżonków o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjęty do rozpoznania wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jak i ustanowienie adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Koszty niniejszego postępowania tworzyć będą jego koszty sądowe oraz koszt ustanowienia adwokata. Koszty sądowe (opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, wpis od skargi kasacyjnej) w rozpoznawanej sprawie każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 1 i 7, § 3 w zw. z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Natomiast stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego w sprawie niniejszej dla reprezentowania stron w drugiej instancji wynosi co najmniej 180 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) W ocenie referendarza sądowego wnioskodawcy wykazali, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Jak wynika ze złożonych urzędowych formularzy wnioskodawcy jak i dwójka ich dzieci pozostają na wyłącznym utrzymaniu rodziców jednego z wnioskodawców. W związku z tym istnieją przesłanki do przyjęcia, iż wnioskodawcy wykazali, że nie są w stanie ponieść zarówno kosztów sądowych jak i kosztów postępowania związanych z ustanowieniem adwokata. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa postanowiono jak na wstępie.