II SA/Lu 39/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na czynność Starosty w przedmiocie umowy stażowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. M. P., reprezentowany przez [...] P. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na czynność Dyrektora [...] w T.L., działającego w imieniu Starosty polegającą na "negatywnym rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia 20 października 2016 r. o zorganizowanie stażu dla 1 osoby bezrobotnej na stanowisku magazynier". W odpowiedzi na skargę działający z upoważnienia Starosty - Zastępca Dyrektora [...] w T. L. wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej, podnosząc, że stroną jest nie Starosta lecz Powiat , ponadto do skargi nie dołączono wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa; poza tym merytorycznie skarga jest nieuzasadniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz.718 ze zm.), zwanej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1- 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Tymczasem przedmiotem niniejszej skargi jest czynność Starosty polegająca na odmowie zawarcia ze skarżącym umowy stażowej na podstawie art. 53 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r., nr 69, poz. 415 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", która nie mieści się w powołanym wyżej katalogu aktów lub czynności/ bezczynności wymienionych w powołanym przepisie art. 3 § 2 P.p.s.a. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że "kwestie związane z przyjmowaniem osób bezrobotnych na staż pozostawione są swobodzie stron umowy, tj. staroście i pracodawcy. Umowa stażowa to rodzaj umowy cywilnoprawnej. Skoro tak to przyjąć należy, że wszelkie kwestie związane z zawarciem umowy, jej wykonywaniem, czy rozwiązaniem nie mogą być przedmiotem oceny sądu administracyjnego" (zob. wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2014 r., I OSK 135/13; wyrok WSA w Kielcach z dnia 11 kwietnia 2008 r., II SA/Ke 38/08). Wszelkie zatem kwestie dotyczące nawiązania, rozwiązania i wzajemnych zobowiązań stron tej umowy należy rozstrzygać na podstawie przepisów kodeksu cywilnego (zob. E. Staszewska, Komentarz do art. 53 ustawy, System Informacji Prawnej Lex (Lex Omega) 50/2016 i powołane tam stanowisko M. Skąpskiego, Zatrudnienie niepracownicze na podstawie umowy o praktykę oraz staż absolwencki (w:) System Prawa Pracy, t. 7, Zatrudnienie niepracownicze, red. K.W. Baran, Warszawa 2015, s. 239. Por. też D. Wąsik, Postępowanie administracyjne w sprawach bezrobocia i promocji zatrudnienia, Warszawa 2011, s. 143). Skarga jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.; w tej sytuacji nie mają znaczenia ewentualne braki formalne skargi. Z powyższych względów orzeczono, jak w sentencji.