II SA/Lu 390/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]009 r., nr [...]. Na postanowienie to pełnomocnik skarżącego [...] D. S. wniósł zażalenie. Sąd zważył, co następuje: Stosownie do art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powołanej dalej jako "ppsa"), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w punktach od 1 do 10 tego unormowania. Zgodnie zaś z art. 173 § 1 ppsa środkiem odwoławczym wnoszonym od postanowień kończących postępowanie w sprawie jest skarga kasacyjna. Postanowienie odrzucające skargę jest postanowieniem kończącym postępowanie, a więc stosownie do unormowania art. 173 § 1 ppsa przysługującym od niego środkiem odwoławczym jest skarga kasacyjna. Działający w imieniu skarżącego [...] od wydanego w sprawie niniejszej postanowienia z dnia 7 lipca 2009 r. odrzucającego skargę wniósł zażalenie. Wniesienie zażalenia, a nie, jak należało skargi kasacyjnej, nie może być potraktowane jako mylne oznaczenie środka odwoławczego (por. postanowienie Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 26 sierpnia 1998 r., sygn. akt II CZ 71/98 – LexPolonica nr 332533). W związku z powyższym, działając na podstawie art. 178 ppsa w zw. z art. 197 § 2 ppsa, wniesione zażalenie jako niedopuszczalne należało odrzucić. Z tych względów należało orzec, jak w postanowieniu.