II SA/Lu 395/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego; w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. M. D. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego przyznanych na osobę uprawnioną – K. D. decyzją z dnia [...]., Nr [...] w kwocie 1600 zł wraz z ustawowymi odsetkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania aktu administracyjnego zapewnia stronie skarżącej tymczasową ochronę jej praw, gdyż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu upada w chwili wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 ustawy). W ocenie Sądu, wniosek M. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zasługuje na uwzględnienie. Zauważyć bowiem należy, iż konieczność dokonania żądanej opłaty w wysokości 1600 zł z odsetkami bez wątpienia będzie stanowić znaczne obciążenie dla budżetu skarżącej. Szczególnie w sytuacji, gdy skarżąca jest samotną matką wychowującą dwójkę dzieci, z których jedno uczy się w Technikum Gastronomicznym, a drugie w Szkole Podstawowej, poza tym strona od marca 2010r. nie pracuje zawodowo, a obecnie jest na zasiłku dla bezrobotnych. Uiszczenie takiej kwoty przez skarżącą mogłoby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia jej oraz jej dzieciom znacznej szkody, co uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dotyczącej zwrotu nienależnie pobranego świadczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów należało orzec, jak w sentencji.