II SA/Lu 40/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. G. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J.O. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Lu 486/12 oddalającym skargę J. O. na postanowienie L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] kwietnia 2012 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu A. G. kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych 60/100), obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych 60/100), tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu oraz kwotę 4,20 zł (słownie: cztery złote 20/100) tytułem zwrotu poniesionych wydatków, które wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie). Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J. O. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Lu 486/12. W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego orzeczenia pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu złożył pismo stanowiące opinię prawną o braku podstaw do złożenia tego środka odwoławczego. Nadto w piśmie tym zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w żadnym zakresie. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490). Do czynności, za które radca prawny ma prawo otrzymać wynagrodzenie należy sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do przepisu § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b wspomnianego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej radca prawny powinien otrzymać 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie była należność pieniężna ani też orzeczenie Urzędu Patentowego stąd minimalna stawka wynagrodzenia radcy prawnego, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynosi 240 zł. Obliczając zatem 50 % z tak określonej stawki otrzymana kwota, tj. 120 zł, stanowi kwotę wynagrodzenia. Wymienione wynagrodzenie należy powiększyć o kwotę należnego podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia (przy uwzględnieniu, iż zastosowanie ma stawka 23 % tego podatku). Wynagrodzenie to powinno zatem wynosić 147,60 zł (120 zł x 23 % = 27,60 zł; 120 zł + 27,60 zł = 147,60 zł). Nadto po myśl § 19 pkt 2 rozporządzenia adwokatowi przysługuje zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków w kwocie 4,20 zł na którą składają się koszty nadania na adres skarżącego przesyłki poleconej listowej (k. verte 19 akt sprawy). Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.