II SA/Lu 40/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. i Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie stanowiska w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w zakresie wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. W dniu 28 lipca 2014 r. A. B. i Z. B. wnieśli skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., znak: [...] w przedmiocie stanowiska w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, żądając przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W świetle art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Nawet zatem, jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone w art. 246 p.p.s.a., oczywista bezzasadność skargi wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy. Oczywista bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy bez głębszej analizy prawnej nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona. Ma to miejsce zwłaszcza wtedy, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 731). W myśl art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku. Okoliczność ta zachodzi wówczas, gdy postępowanie sądowoadministracyjne dotyczące tego samego przedmiotu sprawy sądowoadministracyjnej i między tymi samymi stronami zostało wszczęte i trwa. Przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] wydane w przedmiocie stanowiska w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy II SA/Lu 745/14, skarga na to postanowienie została wniesiona do tutejszego sądu przez A. B. i Z.B. w dniu 28 lipca 2014 r. (data stempla pocztowego – k. 17 akt sądowych sprawy II SA/Lu 745/14). Sprawa ta jest w toku, bowiem sąd wyrokiem z dnia 29 stycznia 2015 r., wydanym w sprawie II SA/Lu 745/14, uchylił postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] r., znak: [...]. Wyrok jest nieprawomocny. Zatem sprawa objęta skargą jest w toku, co uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Brak jest zatem podstaw do merytorycznego rozpoznania skargi złożonej w niniejszej sprawie, co oznacza jej oczywistą bezzasadność w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., uzasadniającą odmowę przyznania skarżącym prawa pomocy. Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.