II SA/Lu 401/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego , po rozpoznaniu odwołania C. P. od decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza z dnia [...] r., nr [...], w sprawie ustalenia odpłatności C. P. za pobyt żony S. P. w domu pomocy społecznej – utrzymał tę decyzję w mocy. Decyzja Kolegium została prawidłowo doręczona C. P. w dniu 6 kwietnia 2011 r. (k. 126 akt adm.). W dniu 9 maja 2011 r. (data nadania) C. . reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższą decyzję organu drugiej instancji. W skardze pełnomocnik skarżącego oświadczył, że zaskarżoną decyzję doręczono jego mocodawcy w dniu 9 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako: "ustawa", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 ustawy). Wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącego, z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona prawidłowo skarżącemu w dniu 6 kwietnia 2011 r., co potwierdził on własnoręcznym podpisem na zwrotnym poświadczeniu odbioru pisma (k. 126 akt adm.). Skarga C. P. złożona została w dniu 9 maja 2011 r. (data nadania; k. 11 akt sądowych), a więc po upływie terminu do jej wniesienia, który upływał w dniu 6 maja 2011 r. Skarga ta podlega więc odrzuceniu jako spóźniona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.