II SA/Lu 401/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2017 r., znak: [...], w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego - w zakresie wniosku P. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia przywrócić P. J. termin do wniesienia skargi. W dniu 4 kwietnia 2018 r. P. J., reprezentowany przez pełnomocnika – radcę prawnego M. M., wniósł skargę do Sądu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2017 r., znak: [...], w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Jednocześnie strona skarżąca zwróciła się do Sądu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. W przypadku wniosku o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik strony, należy wykazać brak winy po stronie pełnomocnika. Zgodnie zaś z przepisem art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Podkreślenia wymaga, że w ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił, zgodnie z wymaganiami wynikającymi z powołanych przepisów, że uchybienie przez niego terminu do złożenia odpisów skargi nastąpiło bez jego winy. Wskazać bowiem trzeba, że skarżący był stroną postępowania w przedmiocie rozgraniczenia, w którym zapadło zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2017 r., znak: [...], w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Postanowienie to nie zostało jednak skarżącemu faktycznie doręczone, co potwierdza pismo Poczty Polskiej Spółki Akcyjnej Biura Wsparcia Klientów Regionalnego Działu Obsługi Klientów w Lublinie z dnia 27 marca 2018 r., stanowiące odpowiedź na reklamację skarżącego w sprawie niedoręczenia mu przesyłki zawierającej odpis zaskarżonego postanowienia oraz zawiadomień o nadejściu tej przesyłki. Uwzględniając tę reklamację, a tym samym uznając, że zaskarżone postanowienie nie zostało doręczona prawidłowo stronie skarżącej, operator publiczny przyznał, że "przeprowadzone postępowanie wyjaśniające w powyższej sprawie ujawniło szereg nieprawidłowości popełnionych przez listonoszy doręczających przesyłkę oraz zawiadomienia o jej nadejściu, co potwierdziło Pana zarzuty zawarte w wystąpieniu, skutkiem czego nastąpił zwrot przesyłki do nadawcy jako nieodebranej w terminie. W związku z powyższym niezwłocznie podjęto działania, mające na celu wyeliminowanie możliwości ponownego wystąpienia opisanej sytuacji" (k. 25 akt sąd.). Niekwestionowane jest, że powyższe pismo Poczty Polskiej zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 marca 2018 r., a zatem należy uznać, iż w tej dacie ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi. Nie budzi również wątpliwości, że w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, skarżący złożył prawidłowo skargę do Sądu za pośrednictwem organu odwoławczego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. Z tych względów i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.