II SA/Lu 402/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]. Nr [..] w przedmiocie specjalistycznych usług opiekuńczych w zakresie wniosku Z. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarżący Z. W.i w dniu 6 maja 2008 r. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]., która to decyzja została mu prawidłowo doręczona w dniu 30 listopada 2007 r. Wniesienie skargi nastąpiło zatem po upływie trzydziestodniowego terminu. Równocześnie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jako jedyną przyczynę uchybienia terminu wskazał własną niepoczytalność na dowód czego dołączył opinię psychologiczną sporządzoną w sierpniu 2004 r. na potrzeby prowadzonego z jego udziałem postępowania karnego. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, iż skarżący ma stwierdzoną chorobę psychiczną, jednakże nie jest osobą niepoczytalną. Ponadto nie jest osobą ani częściowo, ani całkowicie ubezwłasnowolnioną, co przy stwierdzeniu niepoczytalności miałoby miejsce. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ppsa). Odnosząc się do wskazanych przez skarżącego okoliczności uznać należy, iż nie wykazał on braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a wskazana przez niego przyczyna nie usprawiedliwia uchybienia terminu. W szczególności, dołączona do skargi opinia psychologiczna w żaden sposób nie znosi winy skarżącego w niedochowaniu terminu. Złożona opinia po pierwsze odnosi się do lat ubiegłych (2004 rok), a po wtóre stanowi, iż jedynie w chwili popełnienia czynu, za który skarżący odpowiadał w postępowaniu karnym, miał on zniesioną zdolność do rozpoznawania swojego zachowania. Dokumentem, na który skutecznie skarżący mógłby się powołać byłby wyłącznie taki dokument, który wskazywałby na brak możności działania skarżącego w okresie od otrzymania decyzji organu odwoławczego do dnia złożenia skargi czyli w czasie od 30 listopada 2007 r. do 6 maja 2008 r. Dokument, na który powołuje się skarżący w żaden sposób nie wskazuje na występowanie przeszkody uniemożliwiającej mu złożenie skargi w wymaganym terminie. Sąd nie neguje faktu, iż skarżący w czasie którego dotyczy opinia psychologiczna był niepoczytalny co uniemożliwia rozumienie rzeczywistości i racjonalne postępowanie, jednakże dokument ten w żaden sposób nie wskazuje, że w okresie poprzedzającym wniesienie skargi skarżący miał ograniczoną poczytalność spowodowaną zaburzeniami psychicznymi. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 86 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji.