II SA/Lu 403/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 22 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy - w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie skarżącej z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. K. G. w związku ze złożoną skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy, zakreślając żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 1 września 2009 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem K. G. wniosła do tut. Sądu sprzeciw do którego dołączyła kserokopie dokumentów źródłowych potwierdzonych za zgodność z oryginałem przez Sekretarza Gminy D. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Prawo pomocy zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.)może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym - wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy). Stosownie natomiast do art. 260 cyt. ustawy w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu sprzeciw został wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd. Takie rozwiązanie normatywne oznacza, że kwestię przyznania prawa pomocy uznaje się za nierozstrzygniętą i jest ona ponownie rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, jako sąd pierwszej instancji. Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia, które stanowi środek dowodowy, za pomocą którego strona skarżąca wykazuje zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z pełnoletnią córką S. N. Na ich dochód składa się renta skarżącej w wysokości 1253, 94 złotych i renta jej córki w kwocie 681,55 złotych. Łączny dochód gospodarstwa wynosi 1935,49 złotych. Strona skarżąca wskazała że na utrzymaniu jej i jej córki pozostaje wnuczka, która jest osobą bezrobotną i bez prawa do zasiłku (potwierdza to informacja z Powiatowego Urzędu Pracy). Według złożonego oświadczenia K. G. jest właścicielem drewnianego domu o powierzchni 25 m2, posiadającego jeden pokój oraz kuchnię, bez łazienki oraz innych wygód, przy czym dom jest stary i wymaga remontu. Sąd dokonał analizy sytuacji materialnej skarżącej na podstawie dostarczonych przez nią kserokopii dokumentów źródłowych potwierdzonych za zgodność z oryginałem oraz mając na uwadze przedstawione przez skarżącą okoliczności faktyczne. W przedmiotowej sprawie wzięto pod uwagę dochód jej gospodarstwa domowego oraz ilość osób w nim pozostających, wydatki na utrzymanie domu i zakup lekarstw (z uwagi na chorobę serca skarżącej) a także posiadanie jedynie nieruchomości (starego domu), uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.