II SA/Lu 404/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. S.i K. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić W.S. i K. S.z tytułu uiszczonego wpisu od skargi kwotę 200 (dwieście złotych) zł, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. II SA/Lu 404/14 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] r. Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania K. i W. S. od decyzji Starosty z dnia [...] r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej M. S.pozwolenia na budowę budynku garażowego zlokalizowanego na działce nr 1000/1 położonej przy ul. W. w Ł. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy uznał w oparciu o analizę materiału dowodowego zgromadzonego przez organ I instancji, że spełnione zostały przesłanki wynikające z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane . W skardze na tą decyzję skarżący K. i W. S. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty , zarzucając, że kwestionowane decyzje wydane zostały z rażącym naruszeniem art. 7,77, 80 i 107 k.p.a., a także art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy Prawo budowlane. Ponadto w ich ocenie naruszony został art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu skargi przedstawili szczegółowo swoje zarzuty. Następnie pismem z dnia 9 lutego 2015 r. cofnęli skargę, wnosząc o umorzenie postępowania i zwrot wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. Dlatego też – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć. W związku z cofnięciem skargi należało jednocześnie – na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – zwrócić skarżącemu uiszczony przez niego wpis sądowy w wysokości 500 zł. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia