II SA/Lu 406/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos - Janusz po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. S. na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia budynku mieszkalnego - w zakresie wniosku I. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I. S. w dniu 6 kwietnia 2012 r. złożyła do Sądu skargę na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2012 r., nr [...], w przedmiocie nakazu opróżnienia budynku mieszkalnego. Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, iż wniosek ten uzasadnia fakt wydania tej decyzji z naruszeniem prawa. Skarżąca podkreśliła, że nie jest w stanie opuścić miejsca, gdzie spędziła całe życie i zamieszkać w innym budynku mieszkalnym. Wskazała, iż złożyła wniosek o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, na której położony jest zajmowany przez nią budynek mieszkalny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu (a także innych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Z akt sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego miasta [...] decyzją z dnia [...] 2012 r., nr [...], nakazał Gminie [...](właścicielowi działki nr ewid. 79/5, przy dawnej ul. [...] w [...], na której położony jest budynek mieszkalny użytkowany przez skarżącą): opróżnienie w terminie natychmiastowym tego budynku mieszkalnego. Jednocześnie organ zarządził: - umieścić na budynku zawiadomienie o zakazie jego użytkowania, - zabezpieczyć budynek przed dostępem osób postronnych poprzez skuteczne wygrodzenie obiektu oraz zabicie lub zamurowanie otworów okiennych i drzwiowych, - poinformować i zlecić zarządcy sieci energetycznej odcięcie omawianego budynku od zasilania sieci energetycznej i zabezpieczenie przyłącza napowietrznego. Decyzji tej, ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego, nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2012 r., nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] utrzymał w mocy powyższą decyzję organu pierwszej instancji. W ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała zaistnienia przesłanek określonych w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Podnoszona przez skarżącą okoliczność, iż nie chce ona opuścić zajmowanego przez nią budynku mieszkalnego, z uwagi na to, że w budynku tym "spędziła całe życie" nie świadczy o tym, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody i to szkody o znacznych rozmiarach lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie ulega również wątpliwości, że wszczęcie przez Starostę [...] postępowania o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, na której położony jest zamieszkały przez skarżącą budynek mieszkalny, nie stanowi podstawy uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Okoliczność, że art. 61 § 3 p.p.s.a. nie nakłada na stronę obowiązku udowodnienia podnoszonych we wniosku okoliczności nie oznacza, że strona uzasadniając jego zasadność może poprzestać jedynie na zarzutach odnoszących się do prawnej wadliwości aktu administracyjnego, którego domaga się wstrzymania. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Katalog przesłanek wstrzymania zaskarżonego do Sądu aktu jest katalogiem zamkniętym. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, Sąd nie ma zatem możliwości dokonania oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, a zatem niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia. Z powyższych względów należało orzec, jak w postanowieniu.