II SA/Lu 406/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Znak: [...] w przedmiocie zażalenia na bezczynność w sprawie opłaty z tytułu użytkowania wieczystego - w zakresie dopuszczenia doradcy podatkowego A. H. postanawia: odmówić dopuszczenia doradcy podatkowego A. H. do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika K. J. W dniu 8 maja 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga K. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium odwoławczego w z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zażalenia na bezczynność w sprawie opłaty z tytułu użytkowania wieczystego. Do niniejszej skargi dołączone zostało pełnomocnictwo upoważniające A. H. do reprezentowania skarżącej przed organami administracji publicznej, Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Znak: [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Stosownie do treści art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. - o doradztwie podatkowym (tj. Dz. U. z 2011 Nr 41, poz. 213), dalej jako: d.p., w postępowaniu przed organami administracji publicznej w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami pełnomocnikiem podatnika, płatnika, inkasenta oraz osób, o których mowa w art. 2 ust. 1a, może być również doradca podatkowy. W myśl natomiast art. 41 ust. 2 d.p. doradca podatkowy jest uprawniony do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych dotyczących spraw, o których mowa w ust. 1. Stwierdzić zatem należy, że doradca podatkowy może być przed Sądem administracyjnym pełnomocnikiem tylko wtedy, gdy sprawa dotyczy obowiązków podatkowych lub celnych. Doradca podatkowy traci legitymację do działania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w przypadku, gdy źródłem sprawy jest inny, niepowiązany ze zobowiązaniem podatkowym lub celnym, obowiązek publicznoprawny, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie.