II SA/Lu 407/11
PostanowienieWSA w Lublinie2011-06-27
Skład orzekający: Maria Wieczorek-Zalewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę części obiektu budowlanego, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie rozbudowanej części budynku mieszkalnego może spowodować trudne do odwrócenia skutki, co uzasadnia wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA. Wstrzymanie wykonania stanowi tymczasową ochronę praw skarżącego do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie.Stan faktyczny
R. K. złożył skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą rozbiórkę samowolnie rozbudowanej części budynku mieszkalnego. Jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie mogłoby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
R. K. w dniu 7 maja 2011 r. złożył do Sądu skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podkreślił, iż wykonanie tej decyzji wywołałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, a także wszystkich innych aktów podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy).
Z akt sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r., nr [...], nakazał R. K. rozbiórkę samowolnie rozbudowanej części budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ewid. [...], przy ul. F. w G., to jest rozbiórkę:
- wiaty usytuowanej w narożu od strony północno-zachodniej (tylnej), o wymiarach 2,34 x 2,60 m, o konstrukcji drewnianej z dachem dwuspadowym pokrytym płytami falistymi z tworzywa sztucznego oraz
- wiaty usytuowanej przed wejściem głównym (przed gankiem) od strony ul. F., o wymiarach 2,50 x 4,58 m, o konstrukcji drewnianej z dachem jednospadowym również o konstrukcji drewnianej pokrytym płytami falistymi z tworzywa sztucznego. Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy.
W ocenie Sądu w sprawie niniejszej spełnione zostały przesłanki określone w powołanym przepisie art. 61 § 3 ustawy, bowiem wykonanie przez skarżącego obowiązków nałożonych na niego decyzją organu pierwszej instancji, utrzymaną w mocy zaskarżoną decyzją, ze swej istoty może spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Należy przy tym podkreślić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zapewnia skarżącemu tymczasową ochronę jego praw, gdyż rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 ustawy).
Z powyższych względów należało orzec, jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło