II SA/Lu 408/07

Lublin, dnia 29 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. R. na decyzję Wojewody z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zwrotu części wywłaszczonych nieruchomości oraz zobowiązania do zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania - w zakresie wniosku E. M. R. o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a : przyznać E. M. R. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka . Pełnomocnik skarżącego E. M. R. – L.T. w dniu 9 października 2007 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 16 października 2007 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odmówił przyznania L. T. prawa pomocy. Odpis tego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 października 2007 r. (k.51). W dniu 25 października 2007 r. złożył on sprzeciw wraz z wnioskiem E. M. R. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Stosownie do przepisu art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wobec wniesienia sprzeciwu w terminie, postanowienie z dnia 16 października 2007 r. utraciło moc. Sprawa podlega zatem rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W świetle art. 246 § 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym – art. 245 § 2 ustawy. Należy jednak podkreślić, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych może dotyczyć kosztów, które strona zobowiązana będzie ponieść, a nie może dotyczyć kosztów już poniesionych przez stronę (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2004 r., FZ 125/04, niepubl.; H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. T. Woś, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 627). Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został złożony po wydaniu przez Sąd w dniu 3 października 2007 r. wyroku oddalającego jego skargę. Na obecnym etapie postępowania koszty sądowe obejmują zatem opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w kwocie 100 zł – na podstawie § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. Nr 221, poz. 2192) oraz wpis od skargi kasacyjnej wynoszący 447 zł – na podstawie § 3 w zw. z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Przedstawione przez skarżącego oświadczenie na okoliczność jego sytuacji majątkowej daje podstawę do przyjęcia, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący utrzymuje się bowiem wraz z synem z niewielkiej renty, co w ocenie Sądu uzasadnia uwzględnienie wniosku. Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów należało orzec, jak w postanowieniu.