II SA/Lu 41/15
PostanowienieWSA w Lublinie2018-11-21
Skład orzekający: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny jest zobowiązany umorzyć postępowanie, jeśli zostało ono zawieszone na zgodny wniosek stron, a wniosek o jego podjęcie nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu?Ratio decidendi
Sąd administracyjny jest zobowiązany umorzyć postępowanie, które zostało zawieszone na zgodny wniosek stron, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. W takiej sytuacji sąd nie ma podstaw do wydania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania z urzędu.Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującą w mocy decyzję nakazującą rozbiórkę samowolnie wybudowanego ogrodzenia. W trakcie postępowania sądowego skarżący wnieśli o jego zawieszenie do czasu uprawomocnienia się decyzji rozgraniczeniowej, zapowiadając możliwość cofnięcia skargi. Sąd, po uzyskaniu zgody stron, zawiesił postępowanie. Po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu, strony nie złożyły wniosku o jego podjęcie.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i K. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. , nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.
J. S. i K. S. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...], którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...], nakazującą skarżącym rozbiórkę obiektu budowlanego w postaci samowolnie wybudowanego ogrodzenia działki nr ewid. [...], położonej w miejscowości [...], gmina [...], zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], stanowiącej własność Gminy [...].
W piśmie z dnia [...] r. skarżący wnieśli o zawieszenie zainicjowanego ich skargą postępowania sądowego do dnia [...] r., tj. do czasu uprawomocnienia się decyzji rozgraniczeniowej Burmistrza [...], dotyczącej ich nieruchomości. Skarżący wyjaśnili, że w przypadku uprawomocnienia się owej decyzji najprawdopodobniej cofną skargę. Po wyrażeniu zgody organu i uczestnika postępowania na zawieszenie postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] r. zawiesił niniejsze postępowanie, zgodnie z art. 130 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) dalej jako "p.p.s.a.", na zgodny wniosek stron.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
W myśl przepisu art. 126 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Wyjaśnić przy tym należy, że zawieszenie postępowania na zgodny wniosek wiąże się z pewnymi konsekwencjami. Zgodnie bowiem z art. 129 p.p.s.a. w razie zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron sąd postanowi podjąć postępowanie na wniosek którejkolwiek z nich, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania. Jeżeli strona złoży w takim wypadku wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania przed upływem trzech miesięcy od dnia zawieszenia, to pozytywne jego załatwienie, będzie dopuszczalne dopiero po upływie tego terminu.
Stosownie do art. 130 § 1 p.p.s.a. sąd jest zobowiązany umorzyć postępowanie zawieszone między innymi na zgodny wniosek stron, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu.
W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że postępowanie zostało zawieszone na zgodny wniosek stron w dniu [...] r., co wynika z uzasadnienia prawomocnego postanowienia. Od wydania postanowienia upłynęły trzy lata ([...] r.), a strony w tym terminie nie wniosły o podjęcie zawieszonego postępowania. Tym samym spełnione zostały przesłanki wynikające z art. 130 § 1 p.p.s.a.
Podkreślić przy tym należy, że w takim przypadku Sąd nie ma podstaw do wydania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania z urzędu.
Wobec powyższego Sąd, działając w oparciu o powyższy przepis, orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło