II SA/Lu 41/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie zwrotu świadczeń nienależnie pobranych - w zakresie wniosku L.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu [...] r. wpłynęła do Sądu skarga L. S., reprezentowanego przez kuratora G. S.-W., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., znak: [....], w przedmiocie zwrotu świadczeń nienależnie pobranych. Jednocześnie strona zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, albowiem, zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a., orzeczenie uwzględniające wniosek strony w tym przedmiocie traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, że z uwagi na podniesione we wniosku okoliczności wskazujące na bardzo trudną sytuację zdrowotną oraz finansową skarżącego i jego kuratora (matki), a także mając na względzie wielkość sumy pieniężnej, do zwrotu jakiej skarżący został zobowiązany zaskarżoną decyzją, wynoszącej – wraz z odsetkami za zwłokę – ponad dwadzieścia cztery tysiące złotych, wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody dla skarżącego, a tym samym uzasadnia uwzględnienie jego wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.