II SA/Lu 410/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Stażysta Paulina Gąsławska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 października 2010 r sprawy ze skargi E. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki oraz wstrzymania robót budowlanych oddala skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa po rozpatrzeniu odwołania E. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] odmawiającej E. B. wykonania nakazu rozbiórki budynku gospodarczego i wstrzymania robót remontowo-budowlanych budynku gospodarczego prowadzonych przez M. K. na działce nr geod. 596/2 w miejscowości B. – uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 50 ust. 1 oraz art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane odmówił wydania M. K. nakazu wstrzymania robót budowlanych przy remoncie budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce Nr 596/2 w miejscowości B. oraz nakazu rozbiórki w/w obiektu. W motywach powyższego rozstrzygnięcia wskazano, że przedmiotem postępowania jest drewniany budynek gospodarczy M. K. o wymiarach 5,0 x 4,50 m usytuowany na działce Nr ewid. 596/2 bezpośrednio przy granicy z działką Nr ewid. 596/1 stanowiącą własność E. B. Ustalono, że inwestor M. K. w dniu 2 marca 2009 r. dokonała Staroście Z. zgłoszenia zamiaru przystąpienia do remontu drewnianego budynku gospodarczego ze słupkami metalowymi pokrytego papą w zakresie wymiany pokrycia dachu na blachę i wymianie uszkodzonych elementów ścian na działce Nr 596/2 w B. Starosta Z. do dokonanego zgłoszenia nie wniósł sprzeciwu wydając w dniu 6 marca 2009 r. poświadczenie przyjęcia zgłoszenia bez sprzeciwu (znak: B.7352-17-177/09.). W przeprowadzonym postępowaniu przez organ odwoławczy stwierdzono, że w oparciu o dokonane zgłoszenie inwestor M. K. dokonała wymiany pokrycia dachowego z papy na blachę oraz wymiany na trzech ścianach zniszczonego odeskowania budynku bez wymiany uszkodzonych elementów ściany usytuowanej bezpośrednio przy granicy z działką nr 596/2 stanowiącą własność E. B. Dokonane przez pracowników organu odwoławczego w dniu 20 kwietnia 2010 r. oględziny potwierdziły, że zakres wykonanych robót budowlanych nie wykracza poza roboty ujęte w przyjętym zgłoszeniu. Wcześniej budynek zlokalizowany w granicy działki posiadał dach pokryty papą. Obecnie dach pokryto blachą trapezową na nowych łatach. Budynek posiadał słupki metalowe co potwierdza zapis w dokonanym zgłoszeniu. W świetle powyższego – w ocenie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego - zasadnie organ I instancji uznał, że skoro roboty budowlane realizowane są na podstawie zgłoszenia dokonanego w organie administracji architektoniczno-budowlanej i zgodnie z tym zgłoszeniem oraz nie powodują zagrożenia dla życia ludzi lub mienia to nie zachodzą przesłanki do ich wstrzymania ani też do nakazania rozbiórki obiektu. Nie mniej jednak organ odwoławczy stwierdził, że w zaskarżonej decyzji organ I instancji jako podmiot, któremu odmawia nakazania rozbiórki budynku gospodarczego i wstrzymania robót remontowo budowlanych wskazał E. B., podczas gdy adresatem określonego obowiązku bądź odmowy nałożenia obowiązku winien być w świetle art. 52 Prawa budowlanego inwestor - M. K. Dlatego też organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł co do istoty sprawy. Zarzut skarżącej o nieestetycznym ogrodzeniu działki M. K. nie może być – zdaniem LWINB - rozpatrywany w prowadzonym postępowaniu, ponieważ dotyczyło ono prowadzonych robót budowlanych przy budynku gospodarczym. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzję wniosła E. B. domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, ewentualnie zmiany decyzji w całości. Skarżąca zakwestionowała stanowisko organów nadzoru budowlanego co do zgodności z prawem wykonanych przez M. K. robót budowlanych stwierdzając, że nie tylko sam budynek gospodarczy jest łatwopalny, ale są w nim również przechowywane materiały łatwopalne, co stwarza bardzo poważne zagrożenie pożarowe dla jej (skarżącej) budynku mieszkalnego. Podniosła, że przepisy dotyczące warunków techniczno-budowlanych nie zezwalają na usytuowanie w granicy nieruchomości drewnianego budynku gospodarczego, zwłaszcza w zbliżeniu do budynku mieszkalnego (jak w jej przypadku). Dlatego też domaga się niezwłocznej rozbiórki przedmiotowego obiektu. Ponadto, E. B. domagała się rozstrzygnięcia sprawy ogrodzenia, które M. K. postawiła od strony działki skarżącej, przybijając od tej właśnie strony słupki. Zdaniem skarżącej słupki te powinny być przybite od strony działki M. K. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym – stosownie do treści § 2 cyt. przepisu – kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Organ odwoławczy prawidłowo orzekł na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa i nadal jednoznaczną treść sentencji decyzji rozstrzygającej sprawę akcentując, że żądane przez skarżącą wstrzymanie robót budowlanych i nakaz rozbiórki budynku gospodarczego miało być skierowane do M. K. Wykonane przez M. K. roboty budowlane nie polegały na budowie nowego obiektu, ale na remoncie budynku gospodarczego, w ramach którego dokonano wymiany zniszczonych desek stanowiących obicie ścian zewnętrznych budynku oraz wymiany pokrycia dachowego z papy na blachę trapezową. Jak wynika z sprawy M. K. dokonała w Starostwie Powiatowym w Zamościu zgłoszenia zamiaru wykonania powyższych robót na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), powoływanej w dalszym ciągu w skrócie jako " Pr.bud.". Stosownie do dyspozycji tego ostatniego przepisu wykonywanie robót budowlanych polegających na remoncie istniejących obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków, nie wymaga pozwolenia na budowę. Starosta Z. nie wniósł sprzeciwu do dokonanego zgłoszenia, a przeprowadzone w toku postępowania administracyjnego oględziny nie wykazały, by wykonanie zgłoszonych przez inwestorkę robót nastąpiło z przekroczeniem zakresu zgłoszenia. W tych warunkach zasadnie odmówiono nakazania M. K. wstrzymania robót budowlanych jak również brak było podstaw do nakazania rozbiórki przedmiotowego obiektu. Wykonane roboty remontowe ze swej istoty nie mogły przy tym spowodować powstania zagrożenia pożarowego dla budynku skarżącej. Sąd nie może odnieść się do podnoszonej w skardze kwestii ogrodzenia wykonanego przez M.K., gdyż nie było ono przedmiotem rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji. Art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "ppsa" ogranicza zaś rozstrzygnięcie sądu do granic danej sprawy. Ocena legalności wykonanego ogrodzenia może być natomiast przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego, gdyby zaś organ uchylał się od rozstrzygnięcia tej kwestii, stronie służy skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu (art. 3 § 2 pkt 8 ppsa) po wyczerpaniu trybu zażalenia do organu wyższego stopnia (art. 37 kpa). Z tych względów i na podstawie art. 151 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.