II SA/Lu 412/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie pomocy na dożywianie - w zakresie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a ustanowić dla K. A. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 lipca 2011r. oddalającego skargę K. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., nr [...] skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W formularzu wniosku PPF wskazała, że samotnie wychowuje małoletnią córkę i utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń z pomocy społecznej (zasiłku rodzinnego, zasiłku pielęgnacyjnego i dodatku rehabilitacyjnego – 98 zł i 226 zł) oraz z alimentów na rzecz córki w wysokości 500 zł, co łącznie stanowi kwotę 834 zł miesięcznie. Córka skarżącej jest chora na astmę i wymaga stałego leczenia, co wiąże się ze znacznymi wydatkami, wynoszącymi okresowo nawet 500 zł miesięcznie. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – art. 245 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy wnoszący jest osobą, której środki do życia ze względu na okoliczności życiowe, są na tyle ograniczone, że zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby życiowe w związku z czym poniesienie przez nią choć części kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny. Przedstawione przez skarżącą oświadczenie na okoliczność jej sytuacji majątkowej daje podstawę do przyjęcia, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata. Instytucja prawa pomocy, wprawdzie wydatkowana jest ze środków budżetowych, jednak nie może być iluzoryczna. W ocenie Sądu, sytuacja K. A., utrzymującej się ze świadczeń z pomocy społecznej oraz alimentów na rzecz małoletniej córki, która wymaga systematycznego leczenia, uzasadnia uwzględnienie wniosku, tym bardziej, że na tym etapie postępowania brak profesjonalnej pomocy prawnej mógłby pozbawić skarżącą możliwości podejmowania środków procesowych. Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.