II SA/Lu 412/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Protokolant Specjalista Beata Basak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 października 2017 r. sprawy ze skargi K.Ś. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru budowy oddala skargę. II SA/Lu 412/17 Uzasadnienie Wojewoda decyzją z dnia [...] marca 2017 r. na podstawie art. 104 § 1 i § 2, art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 23 z poźn. zm.), art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 290 z poźn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania p. K. Ś. zam. R. , [...], od decyzji wydanej z up. Starosty [...] z dnia [...] lutego 2017 r. znak: [...], wnoszącej sprzeciw do budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] położonej w m. R. gm. L. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazał, iż decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. znak: [...], po rozpatrzeniu zgłoszenia p. K. Ś. z dnia [...] stycznia 2017 r., Starosta Ł. wniósł sprzeciw do budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zaprojektowanego na działce nr [...] położonej w m. R. , gm. L.. W uzasadnieniu ww. decyzji Starosta Ł. wyjaśnił, że w dniu [...] stycznia 2017 r., p. K. Ś. zgłosiła zamiar przystąpienia do budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wg załączonego projektu budynku na działce numer [...] w m. R. , gm. L.. Dalej, przywołuje treść przepisu zawartego w art. 35 ust. 1 (w związku z art. 30 ust. 4b) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz informuje, że projektowany budynek mieszkalny zlokalizowany na działce o nr [...] w miejscowości R. P., gm. L., zgodnie z załącznikiem graficznym do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jeziora P., położony jest na terenie o oznaczeniu [...] – w podstrefie obudowy biologicznej jeziora o symbolu B III na terenach upraw polowych i zabudowy zagrodowej z przeznaczeniem na teren rekreacji usług sportu i zalesień o ustaleniach: 1. adaptacja istniejących siedlisk do czasu ich amortyzacji lub przekształcenia na funkcje letniskowe lub usługi nieuciążliwe; 2. zakaz lokalizacji obiektów kubaturowych oraz podziału na działki. W tej sytuacji Starosta Ł. stwierdził, że przedmiotowe zgłoszenie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego narusza § 20 ust. 21 pkt 1 lit. "b" i "c" ustaleń zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jeziora P., zatwierdzonego uchwałą nr XIX/108/96 Rady Gminy w Ludwinie z dnia 3 czerwca 1996 r. ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Województwa nr [...], poz. [...] i przytacza przepis art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, który stanowi, że "Właściwy organ wnosi sprzeciw jeżeli budowa lub wykonanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego". Odwołanie od powyższej decyzji złożyła p. K. Ś., stwierdzając, iż budynek znajduje się w podstrefie obudowy biologicznej jeziora B III na terenach upraw polowych i zabudowy zagrodowej, lecz jego usytuowanie na działce nie znajduje się jak wskazano w uzasadnieniu decyzji na terenie o oznaczeniu [...], lecz w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem MR, który to symbol w legendzie do rysunku zawiera opis: "Istniejąca zabudowa zagrodowa wskazana do przekształcenia na funkcje letniskowe lub obsługi rekreacji". Jak zaznacza strona odwołująca się, rzeczywiście na terenie działki nr [...] w obszarze oznaczonym symbolem MR znajdują się zabudowania siedliska rolniczego. Zdaniem p. K. Ś., nie ma podstaw do twierdzenia, że na obszarze obejmującym istniejące siedlisko, oznaczonym na rysunku planu symbolem MR obowiązują ustalenia takie, jak w obszarze o oznaczeniu [...] Niezasadne jest twierdzenie, zdaniem strony skarżącej, iż zgłoszenie budowy budynku mieszkalnego narusza § 20 ust. 21 pkt 1 lit. "b" i "c". Wskazuje, że w rozdziale 4: "Ustalenia dla terenów o różnych funkcjach lub zasadach zagospodarowania" podano i opisano w § 20 wskazane na rysunku planu stanowiącym załącznik do uchwały tereny oznaczone poszczególnymi symbolami, lecz symbol MR wśród nich nie występuje. Przywołuje zapis § 3 tekstu planu mówiący, że "Przedmiotem ustaleń planu są: 1. tereny zabudowy mieszkaniowej i letniskowej oznaczone na rysunku planu symbolami: a) zabudowa zagrodowa – MR; b) zabudowa letniskowa – ML; c) zabudowa jednorodzinna – MN", zgadzając się z faktem, że teren oznaczony symbolem MR to obszar zabudowy zagrodowej. Jednak, jak dalej zaznacza, nie został on bezpośrednio scharakteryzowany w opisie planu, ale w § 20 rozdziału 4 znajdują się zapisy charakteryzujące tereny oznaczone symbolami 20 MR, 21 MR/ML oraz symbolami 45 MR, 46 MR, 47 MR, 48 MR, 50 MR. Na obszarach tych, jak podnosi w odwołaniu p. K. Ś., ustala się między innymi następujące warunki zabudowy i zagospodarowania terenu: a) adaptacja istniejącej zabudowy (lub adaptację zabudowy zagrodowej w dobrym stanie technicznym); b) możliwość zabudowy enklaw nowymi siedliskami lub zabudową jednorodzinna zgodnie z ustaleniami ogólnymi planu. Autorka odwołania przypuszcza, że intencją autora planu nie mogło być ograniczenie prawa właściciela do prowadzenia gospodarstwa rolnego i prowadzenia gospodarki rolnej na terenie, jak określono w § 13: strefy "B" – ochrony funkcji przyrodniczych; podstrefy B III – ochrony walorów ekologicznych poprzez uniemożliwienie budowy budynków związanych z gospodarką rolną, ponieważ one prowadzenie jej warunkują. Wskazuje, że w zakresie ochrony zagospodarowania i użytkowania obszaru plan zakłada ochronę terenów rolnych o wysokiej wartości ekologicznej (§ 13 pkt 2 ppkt 1) oraz akcentowaną w § 13 pkt 1 ppkt 3 ochroną planistyczną przed zmianą sposobu użytkowania. W końcowej części odwołania informuje, że obiekty położone na działce nr [...] znajdują się w złym stanie technicznym i aby można było w nich funkcjonować normalnie "po ludzku" wymagają ulepszenia. Jednak z uwagi na to, że zabudowa nie spełnia obowiązujących przepisów techniczno–budowlanych oraz współczesnych wymagań dotyczących jakości i wielkości zarówno przestrzeni mieszkalnej, jak też zabudowań gospodarczych, z przyczyn ekonomicznych zaprojektowano w I etapie nowy budynek mieszkalny, gdyż koszty jego budowy są niższe niż koszty modernizacji istniejącej zabudowy, a osiągnięty efekt nieporównany. Rozpatrując omawianą sprawę w trybie odwoławczym organ II-ej instancji stwierdza co następuje: Zgodnie z obowiązującymi przepisami zawartymi w art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane: "Pozwolenia na budowę nie wymaga budowa: wolno stojących budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których obszar oddziaływania mieści się w całości na działce lub działkach, na których zostały zaprojektowane;". Zgłoszenia właściwemu organowi wymaga, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3 i 4: budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-2b (art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane). Do zgłoszenia budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a należy dołączyć dokumenty, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1-4. Przepis art. 35 ust. 1 stosuje się odpowiednio (art. 30 ust. 4b ustawy Prawo Budowlane), co oznacza, że: "Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego; 2. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3. kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b; 4. wykonanie – w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu – przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu – lub jego sprawdzenia – zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7". Obowiązek wywiązania się przez służby architektoniczno-budowlane z ww. powinności, wynika z podstawowego zadania określonego w art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, który stanowi, że: "Do podstawowych obowiązków organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego należy nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności: zgodności zagospodarowania terenu z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego oraz wymaganiami ochrony środowiska". W tej sytuacji należy uznać, że działka nr [...] położona w miejscowości R. P. gm. L., zgodnie z ustaleniami zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jeziora P., zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy w L. z dnia [...] czerwca 1996 r. ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Województwa Lubelskiego nr 11/96, poz. 91, położona jest na terenie oznaczonym symbolem MR, stanowiącym obszarową enklawę w terenie oznaczonym [...], przylegającą do terenu oznaczonego jako ML, w podstrefie obudowy biologicznej jeziora B III ochrony walorów ekologicznych i krajobrazowych. Teren oznaczony symbolem MR, w tekście omawianego planu w § 3 ust, 1 pkt 1 lit. a, wskazany jest ogólnie jako zabudowa zagrodowa, natomiast symbol ML, zgodnie z lit. b tego paragrafu, mówi o zabudowie letniskowej. Oznaczenie terenu symbolem MR występuje także w legendzie do rysunku planu miejscowego, gdzie dla strefy osadnictwa A określa się tereny oznaczone tym symbolem jako "Istniejąca zabudowa zagrodowa wskazana do przekształcenia na funkcje letniskowe lub obsługi rekreacji". Natomiast teren oznaczony jako [...], w opisie do planu określony został w § 20 ust. 21 jako położony w podstrefie funkcjonalnej osadnictwa o symbolu A III oraz obudowy biologicznej jeziora o symbolu B III na terenach upraw polowych i zabudowy zagrodowej z przeznaczeniem na teren rekreacji usług sportu i zalesień. 1. na obszarze tym ustala się następujące warunki zabudowy i zagospodarowania terenu: a) strefa intensywnego użytkowania i ograniczonego zagospodarowania rekreacyjnego – "błonia rekreacyjne"; b) adaptacja istniejących siedlisk do czasu ich amortyzacji lub przekształcenia na funkcje letniskowe lub usługi nieuciążliwe; c) zakaz lokalizacji obiektów kubaturowych oraz podziału działki; d) docelowe przekształcenie terenów użytkowanych rolniczo na ogólnodostępne funkcje rekreacyjne o zagospodarowaniu ograniczonym do urządzeń sportu (zespoły boisk sportowych, ścieżki zdrowia, otwarte tereny do gier i zabaw); e) sukcesywny wykup terenów rolnych (za zgodą właścicieli) na ustalone w planie funkcje przez: - Gminę L. ; - właścicieli działek na zasadzie współwłasności; - jednostki gospodarczej o programie rekreacyjno- sportowym lub Zarząd L. Parków Krajobrazowych itp.; f) zalesienie terenów niezainwestowanych w półenklawach oraz otoczenie zespołów rekreacyjnych jako zielonych terenów prywatnych; g) dopuszcza się sytuowanie w wydzielonych terenach leśnych urządzeń infrastruktury technicznej; h) regulacja wewnętrznej struktury przestrzennej zgodnie z uszczegółowionym planem zagospodarowania; 2. obowiązują ustalenia ogólne planu 1 - § 10 ust. 1 i 2 oraz § 13 ust. 2 pkt 4, 5, ustalenia ogólne 2- § 14, ustalenia ogólne 4 - § 16 ust. 2, 3, 4, 5, 9, ustalenia ogólne 5 - § 17 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 1, 3, 4, 5, ustaleń ogólnych 6 - § 18, ustaleń ogólnych 7 - § 19. Podstrefa obudowy biologicznej jeziora B III ochrony walorów ekologicznych i krajobrazowych, w przytaczanym opisie do planu miejscowego, scharakteryzowana jest jako: 1. Ogólne ustalenia funkcjonalne, przestrzenne i ochronne: 1) funkcja: a) wiodąca: ekologiczna; b) uzupełniająca: rolnicza, leśna i rekreacyjna; 2) zassie obszarowy: a) tereny upraw polowych; b) łąki, pastwiska; c) lasy, zadrzewienia; 3) forma ochrony: ochrona planistyczna przed zmianą sposobu użytkowania; 4) kierunki działań strategicznych: a) ochrona przed zmianą sposobu użytkowania oraz ochrona zespołów roślinnych przed zmianą poziomu wód; b) obszary chronione przed zainwestowaniem przydatne do ograniczonej penetracji rekreacyjnej; c) wzmocnienie odporności biologicznej obszaru poprzez zalesienia i zadrzewienia. 2. Ustalenia ochrony zagospodarowania i użytkowania obszaru: 1) ustala się ochronę terenów rolnych o wysokiej wartości ekologicznej lub krajobrazowej oznaczonych symbolami RPe oraz RPk przed zainwestowaniem i zmianą sposobu użytkowania z dopuszczeniem ograniczonej formy penetracji rekreacyjnej; 2) ustala się ochronę terenów leśnych o symbolu RLo przed zainwestowaniem ze względów na ich funkcję wynikającą z położenia na kierunkach powiazań przyrodniczych (korytarze ekologiczne, ciągi ekologiczne) z dopuszczeniem penetracji i użytkowania rekreacyjnego; 3) ustala się ochronę terenów łąk i pastwisk jako strefy ekologicznej stanowiącej obudowę biologiczną jeziora chronioną przed zainwestowaniem i użytkowaniem rekreacyjnym; 4) ustala się ochronę istniejących enklaw leśnych i terenów proponowanych do zadrzewień i zalesień o symbolu RL przed zainwestowaniem ze względów ekologicznych i krajobrazowych; 5) obowiązuje zakaz podziału terenów rolnych o funkcjach ochronnych ekologicznych i krajobrazowych na cele nierolnicze lub powierzchnie mniejsze od 1 ha. Samorządowe Kolegium odwoławcze nie stwierdziło żadnych innych ustaleń w planie miejscowym, charakteryzujących tereny oznaczone tylko symbolem MR, w związku z czym należy stwierdzić, że dla tego obszaru obowiązują zapisy wskazane w legendzie do planu tzn.: "Istniejąca zabudowa zagrodowa wskazana do przekształcenia na funkcje letniskowe lub obsługi rekreacji", wraz z ustaleniami dla obszaru [...], gdzie dla tego terenu ustala się min. następujące warunki zabudowy i zagospodarowania terenu: a) strefa intensywnego użytkowania i ograniczonego zagospodarowania rekreacyjnego – "błonia rekreacyjne", b) adaptacja istniejących siedlisk do czasu ich amortyzacji lub przekształcenia na funkcje letniskowe lub usługi nieuciążliwe, c) zakaz lokalizacji obiektów kubaturowych oraz podziału na działki, d) docelowe przekształcenie terenów użytkowanych rolniczo na ogólnodostępne funkcje rekreacyjne o zagospodarowaniu ograniczonym do urządzeń sportu (zespoły boisk sportowych, ścieżki zdrowia, otwarte tereny do gier i zabaw) oraz ustaleniami dla podstrefy obudowy biologicznej jeziora B III z funkcją wiodącą: ekologiczną, uzupełniającą: rolniczą, leśną i rekreacyjną, a także z ustaleniami ochrony zagospodarowania i użytkowania obszaru dla tej podstrefy. Organ odwoławczy nie podziela sugestii strony skarżącej, aby dla tego terenu, który nie został bezpośrednio scharakteryzowany, uwzględniać opis wskazany dla terenów oznaczonych symbolami 20 MR, 21 MR/ML oraz 45 MR, 46 MR, 47 MR, 48 MR, 50 MR. Należy zauważyć, że tereny te zostały precyzyjnie umiejscowione w rysunku planu i odnoszą się konkretnie do wskazanego w tym planie terenu. Ponadto, w projekcie budowlanym dołączonym do zgłoszenia, w opisie technicznym do projektu zagospodarowania terenu budowy budynku mieszkalnego R. P., gm. L., w pkt 4 jednoznacznie projektant wskazuje, że działka nr [...] obręb wsi R. P. położona jest w części w podstrefie funkcjonalnej obudowy biologicznej jeziora B III w terenie oznaczonym symbolem [...] oraz w terenie zabudowy zagrodowej oznaczonej symbolem MR. Nie można się zgodzić także ze stwierdzeniem, że: "Intencją autora planu nie mogło być ograniczenie prawa własności do prowadzenia gospodarstwa rolnego i prowadzenia gospodarki rolnej..." Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 778 ze zm.), "Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego". Dalej, w art. 6 ust. 1 tej ustawy wyjaśnia się, że "Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości". Żaden z powyższych zapisów planu nie dopuszcza możliwości modernizacji istniejącego siedliska rolnego, poprzez budowę nowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w ramach uzupełnienia istniejącej zabudowy, bowiem w tej sytuacji nie doszłoby do samoistnej amortyzacji siedlisk. A zatem, wskazana w zgłoszeniu inwestycja narusza ustalenia obowiązującego planu miejscowego i słusznie organ I-ej instancji wniósł sprzeciw do zgłoszenia. Zaskarżona decyzja, wnosząca sprzeciw do zgłoszenia, została wydana z zachowaniem terminów przewidzianych stosownymi przepisami wynikającymi z art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Biorąc powyższe pod uwagę oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, należy stwierdzić brak podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, w związku z czym orzeczono jak w sentencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej, czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kwestia prawidłowości rozstrzygnięcia Wojewody w przedmiocie utrzymania w mocy sprzeciwu od zgłoszenia zamiaru budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego zaprojektowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości R. P., gm. L.. Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji stanowił przepis art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym właściwy organ architektoniczno-budowlany wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy. W realiach przedmiotowej sprawy Starosta, a w ślad za nim Wojewoda uznali, że planowana inwestycja w zakresie przeznaczenia terenu oraz jego lokalizacji narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Stanowisko powyższe uznać należy za prawidłowe. W ocenie Sądu zasadny jest sprzeciw dotyczący zamiaru budowy budynku mieszkalnego na działce Nr [...] położonej w miejscowości R. P., gm. L.. Poza sporem jest, że działka Nr [...] objęta jest Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego jeziora P., zatwierdzonego uchwałą nr XIX/108 Rady Gminy w Ludwinie z dnia 3 czerwca 1996 ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Województwa Lubelskiego nr 11/96 poz. 91. Położona jest ona na terenie oznaczonym symbolem MR, stanowiącym obszarową enklawę w terenie oznaczonym [...] przylegającą do terenu oznaczonego jako ML, w podstrefie obudowy biologicznej jeziora B III ochrony walorów ekologicznych i krajobrazowych. Prawidłowe jest stanowisko organu, że teren oznaczony symbolem MR w tekście planu w § 3 ust. 1 pkt 1 lit. a wskazany jako zabudowa zagrodowa, natomiast symbol ML zgodnie z lit. b tegoż paragrafu stanowi o zabudowie letniskowej. Oznaczenie terenu symbolem MR występuje także w legendzie planu do rysunku planu miejscowego, gdzie dla strefy osadnictwa A określono tereny oznaczone tym symbolem jako "Istniejąca zabudowa zagrodowa wskazana do przekształcenia na funkcje letniskowe lub obsługi rekreacji". Natomiast teren oznaczony jako [...] w opisie planu określony został w § 20 ust. 21 jako położony w podstrefie funkcjonalnej osadnictwa o symbolu A III oraz obudowy biologicznej jeziora o symbolu B III na terenach upraw polowych i zabudowy zagrodowej z przeznaczeniem na teren rekreacji usług sportu i zalesień. 1) na obszarze tym ustalono następujące warunki zabudowy i zagospodarowania terenu: a) strefę intensywnego użytkowania i ograniczonego zagospodarowania rekreacyjnego – "błonia rekreacyjne"; b) adaptacje istniejących siedlisk do czasu ich amortyzacji lub przekształcenia na funkcje letniskowe lub usługi nieuciążliwe; c) zakaz lokalizacji obiektów kubaturowych oraz podziału na działki. Prawidłowo również organ nie stwierdził również żadnych innych ustaleń w planie miejscowym charakteryzujących tereny oznaczone tylko symbolem MR. W tym stanie stwierdzić należy, że działka nr [...] obręb wsi R. P. położona jest w części w podstrefie funkcjonalnej obudowy biologicznej jeziora B III w terenie oznaczonym symbolem [...] Podkreślić należy, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony przez organ uchwałodawczy gminy stanowi akt prawa miejscowego. Mówi o tym wprost art. 14 ust. 8 u.p.z.p. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego organ określa obowiązkowo m.in. przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania (art. 15 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p.), wymagania wynikające z potrzeb ukształtowania przestrzeni publicznych (art. 15 ust. 2 pkt 5 u.p.z.p.), zasady kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu (art. 15 ust. 2 pkt 6), jak również szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy (art. 15 ust. 2 pkt 9 u.p.z.p.). Co również istotne, zgodnie z art. 6 ust 1 u.p.z.p. ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują wraz z innymi przepisami sposób wykonywania prawa własności nieruchomości. Zgodnie natomiast z art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy. Brzmienie przytoczonej regulacji nie pozostawia jakichkolwiek wątpliwości interpretacyjnych, co do jej wiążącego charakteru oraz nieprzyznania przez ustawodawcę organowi administracji możliwości do zostawienia do jej zastosowania poprzez przyznanie choćby minimum uznania administracyjnego. W kontekście powyższego nie sposób podzielić zarzutu skargi, iż "intencją" planu nie mogło być ograniczenie prawa własności do prowadzenia gospodarstwa rolnego i prowadzenia gospodarki rolnej, co doprowadziłoby do naruszenia przepisów Konstytucji [...]. Żaden przepis prawa nie uprawnia organów administracji architektoniczno-budowlanej do odstąpienia od uwzględnienia przepisów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Po drugie, w ramach prowadzonego postępowania organy te nie były uprawnione do oceny zgodności uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z obowiązującymi przepisami prawa rangi ustawowej. W konsekwencji również Sąd nie mógł oceniać zgodności spornego planu z obowiązującymi ustawami, gdyż w rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja Wojewody, a nie uchwała. Niezależnie od powyższych rozważań Sąd wskazuje, że treść miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może podlegać weryfikacji, ale w trybie uregulowanym przepisami u.p.z.p. Mając na uwadze powyższe względy Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. działając w oparciu o art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.