II SA/Lu 415/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Asesor WSA Jerzy Drwal ( sprawozdawca), protokolant starszy referent Beata Basak, po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi W.K., G.K., H.W., I.M. M.K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie : pozbawienia uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie jest wiążące dla Sądu. Przepis art. 60 cyt. ustawy określa równocześnie, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (zdanie trzecie art. 60 ustawy). W rozpoznawanej sprawie, cofnięcie skargi nastąpiło w dniu 15 czerwca 2005 r. - na rozprawie przed Sądem – w formie oświadczeń W.K., G.K. oraz M.K., składającego takie oświadczenie także w imieniu I.M. i H.W.. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie jest dotknięta wadą nieważności, a cofnięcie skargi nie prowadzi do obejścia prawa. Z tych też względów cofnięcie skargi jest dopuszczalne i skuteczne. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji.