II SA/Lu 415/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. i H. małżonków K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonanych miejsc postojowych - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. i H. małżonkowie K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., znak: [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., znak: [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wykonanych przez nich bez wymaganego zgłoszenia na działce nr [...] w W. miejsc postojowych dla samochodów (utwardzenia działki), wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wskazując okoliczności uzasadniających wniosek. Skarżący podnosili wyłącznie argumenty dotyczące zaskarżonej decyzji, w szczególności, że utwardzenie zostało wykonane w latach 1990-1992, a wówczas zgłoszenie nie było wymagane. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej ppsa, w zw. z § 1 tego przepisu, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Takich okoliczności skarżący nie wskazali, nie wynikają one również z akt sprawy. Wykonanie zaskarżonej decyzji nie spowoduje dla skarżących niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ decyzja ta ma charakter kasatoryjny: nie nakłada na skarżących żadnych obowiązków, a w jej konsekwencji postępowanie będzie się toczyło od początku przed organem I instancji. Z tych względów, wniosek nie może być uwzględniony, dlatego orzeczono, jak w sentencji.