II SA/Lu 415/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. i H. małżonków K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. i H. małżonków K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonanych miejsc postojowych p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący M. i H. małżonkowie K. pismem z dnia 1 lipca 2008 r. wnieśli o zwolnienie od wpisu sądowego od wniesionej skargi. Wobec tego, że wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu wezwano skarżących do nadesłania wypełnionych urzędowych formularzy wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym terminie (daty stempla pocztowego) nadesłali wypełnione i podpisane urzędowe formularze wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Analiza oświadczeń skarżących wskazała, że nie zawierają one informacji o wysokości stałych miesięcznych kosztów utrzymania. Ponadto pomiędzy informacjami o wysokości dochodu gospodarstwa domowego skarżących zawartymi w ich oświadczeniach zachodziły rozbieżności. Skarżąca wskazała, że należące do niej i skarżącego gospodarstwo rolne nie przynosi dochodu (k. 21 i 22) zaś skarżący określił ten dochód na kwotę [...] złotych miesięcznie (k. 25), co również budzi wątpliwości, jeżeli wziąć pod uwagę, iż skarżący oświadczyli, że należące do nich gospodarstwo rolne ma powierzchnię jedynie [...] ha. Dążąc do doprecyzowania oświadczeń skarżących oraz do wyjaśnienia powyższych rozbieżności i wątpliwości wezwano skarżących do nadesłania w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń. Jednocześnie pouczono skarżących, że nie wykonanie wezwania w zakreślonym terminie skutkować będzie odmową przyznania prawa pomocy. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru wezwania do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń odebrał w dniu 5 sierpnia 2008 r. dorosły domownik – córka skarżących, która zobowiązała się oddać przesyłki adresatom (zwrotne potwierdzenia odbioru). Mimo prawidłowego w świetle unormowania art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", doręczenia skarżący nie nadesłali żądanych od nich oświadczeń i dokumentów źródłowych. Referendarz sądowy stwierdził, że: Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonych w zwrotach szacunkowych stanów faktycznych. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej realnie istniejące możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Z treści art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że to strona wnosząca o przyznanie prawa pomocy wykazać ma zasadność swojego wniosku. Ciężar dowodu okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa więc na stronie wnoszącej o jego przyznanie. Przytoczone we wniosku strony okoliczności, jak również przedstawione przez nią dokumenty powinny, zatem wskazywać na okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy. Nie wykonanie przez skarżących wezwania do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń uniemożliwiło ustalenie ich realnych możliwości finansowych. Brak informacji dotyczących realnych możliwości finansowych skarżących uniemożliwia dokonanie ich porównania do obciążeń finansowych, które ciążą na nich w związku z toczącym się postępowaniem. Skutkiem tego jest to, że nie można oszacowań wystąpienia określonych w zwrotach szacunkowych zawartych w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. stanów faktycznych z wykazaniem występowania, których powołany przepis wiąże obowiązek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym bądź w zakresie częściowym. Z tych powodów referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącym prawa pomocy. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekła jak w sentencji postanowienia.