II SA/Lu 418/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie, pobiera się wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a.). Art. 47 § 1 p.p.s.a. nakłada natomiast obowiązek dołączenia do pisma strony, a więc także do skargi, jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W przedmiotowej sprawie G. P. wnosząc skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, nie uiścił należnego wpisu w kwocie 500 złotych, a ponadto nie dołączył do skargi odpowiedniej ilości jej odpisów. W tej sytuacji skarżący został wezwany w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu od skargi oraz w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. do złożenia 2 egzemplarzy odpisów skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 19 maja 2016 r. (potwierdzenie odbioru - k. 13 akt sądowych). Zakreślony termin upłynął jednak w dniu 26 maja 2016 r. bezskutecznie, albowiem skarżący dotychczas nie uiścił należnego wpisu, jak też nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez złożenie odpowiedniej ilości jej odpisów. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeśli pomimo wezwania nie został uiszczony od niej należny wpis. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.