II SA/Lu 418/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na decyzję Inne z dnia [...] marca 2021r., znak: [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. E. P. wniosła w dniu 16 kwietnia 2021r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Inne z dnia [...] marca 2021r., znak: [...] o odmowie przyznania jej świadczenia pielęgnacyjnego. W związku z tym, że stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz.2325), dalej jako "p.p.s.a." skarga powinna być wniesiona za pośrednictwem organu, którego działalność jest przedmiotem skargi, skarga została przekazana temu organowi I instancji, a następnie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w C.. W piśmie z dnia 26 maja 2021r. Kolegium wskazało, że skarga została skierowana do Sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia, w trakcie toczącego się postępowania odwoławczego, ponadto skarżąca cofnęła skargę w piśmie z dnia 18 maja 2021r., zaś w dniu [...] maja 2021r. została wydana decyzja organu odwoławczego przyznająca skarżącej świadczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być tylko orzeczenia wydawane przez organy odwoławcze (II instancji), nie jest zaś dopuszczalna skarga na orzeczenia (decyzje, postanowienia) organów I instancji. Wynika to z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., który przewiduje, że skargę można wnieść (dopiero) po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak m.in. odwołanie. Bezspornie skarżąca wniosła skargę na decyzję organu I instancji w toku postępowania odwoławczego, a więc rozpatrzenie takiej skargi i skontrolowanie w tej sytuacji prawidłowości wydania decyzji organu I instancji stanowiłoby naruszenie fundamentalnej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.). Skarga jest zatem niedopuszczalna. Ubocznie należy wskazać, że skarżąca cofnęła skargę, a organ odwoławczy wydał decyzję przyznającą jej świadczenie, którego się domagała. Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.