II SA/Lu 420/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazania zamurowania otworów okiennych w zakresie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a oddalić wniosek. Wyrokiem z dnia 4 października 2016 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II SA/Lu 420/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę T. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie nakazania zamurowania otworów okiennych. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 15 listopada 2016 r. (k. 63). W dniu 17 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, która została odrzucona postanowieniem Sądu z dnia 18 stycznia 2017 r. jako wniesiona z uchybieniem terminu. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 stycznia 2017 r. (k. 85). W dniu 30 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 4 października 2016 r., wydanego w sprawie o sygnaturze akt II SA/Lu 420/16, dołączając do wniosku skargę kasacyjną. Pełnomocnik skarżącej jako uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej wskazał okoliczność, że został błędnie poinformowany przez męża skarżącej, iż odebrała ona przesyłkę zawierającą odpis wyroku z uzasadnieniem w dniu 17 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Zatem w świetle powołanego art. 86 § 1 p.p.s.a., warunkiem przywrócenia terminu jest brak winy, rozumianej jako brak należytej dbałości o swoje interesy. Osoba występująca z takim wnioskiem obowiązana jest wskazać obiektywną przyczynę uniemożliwiającą, a nie tylko utrudniającą wykonanie czynności procesowej we właściwym terminie. Kryterium braku winy polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, a sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Obowiązuje tu daleko idący rygoryzm, gdyż o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 2 października 2002 r., V SA 793/02 Monitor Prawniczy 2002, nr 23, s. 1059). Zdaniem Sądu, nie ma podstaw do przyjęcia braku winy T. T. w uchybieniu terminowi do złożenia skargi kasacyjnej. Wskazana we wniosku o przywrócenie argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie. Podniesiona tam przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej z pewnością nie wskazuje na brak winy w uchybieniu. Świadczy jedynie o braku zachowania należytej staranności zarówno przez skarżącą, jak i jej pełnomocnika. Dopuszczenie się przez stronę braku staranności w świetle powołanych na wstępie uwag wyłącza możliwość uwzględnienia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, spowodowane uzyskaniem przez pełnomocnika skarżącej błędnej informacji o dacie doręczenia jej odpisu wyroku z uzasadnieniem, było wynikiem niedostatecznej dbałości o swoje interesy zarówno skarżącej, jak i jej pełnomocnika, a nie wynikiem zaistnienia nadzwyczajnych, niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności. Zatem należy stwierdzić, że nie zachodzą przesłanki uzasadniające brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a., co skutkuje odmową przywrócenia terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.