II SA/Lu 422/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu [...] r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sygn. akt II SA/Lu [...] U Z A S A D N I E N I E W dniu [...] r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga E. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą T.-M. P. S.A. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę stacji bazowej sieci telefonii komórkowej T. - M. nr [...] "B. D." zlokalizowanej na działkach nr 1031, [...] położonych w B. D., gm. K.. W dniu [...] r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu złożonego wniosku podniósł, że realizowanie inwestycji w postaci budowy stacji bazowej telefonii komórkowej spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Pełnomocnik wskazał, że organ wydając decyzję o pozwoleniu na budowę naruszył § 1 ust.1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] r. w sprawie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie budowli i budynków drzew lub krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowych, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych. Powołany § 1 ust.1 Rozporządzenia wskazuje bowiem, że odległość od granicy obszaru kolejowego nie może być mniejsza niż 10 m z tym, że odległość ta od osi toru nie może być mniejsza niż 20 m, tak też stanowi pismo P. [...] Linie Kolejowe S.A Zakład Linii Kolejowych w S. z dnia [...] roku nr pisma [...] Z akt sprawy wynika, że organ nie wskazał czy została zachowana minimalna odległości budowli od osi toru zgodnie z powyższym rozporządzeniem, w sytuacji gdy w dołączonym przez inwestora projekcie zagospodarowania terenu - uzupełnienie z dnia [...] roku - znajdującego się w aktach sprawy na mapie do celów projektowych rysunek 1 i 2 zaznaczona jest odległość od stacji bazowej wynosząca 18 m. Zdaniem pełnomocnika przyczyni się do ponadnormatywnego oddziaływania pola elektromagnetycznego o wartości wyższej niż dopuszczalne na obszarze linii kolejowych. Druga okolicznością wskazaną przez wnioskodawcę jest fakt, że oddziaływanie anteny sektorowej biegnącej w osi głównej wiązki promieniowania jest dostępne w miejscach dostępnych dla ludności, co w konsekwencji powinno prowadzić do wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia i w tym zakresie ustalenie, że planowane przedsięwzięcie należy do kategorii mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Strona skarżąca wskazuje ponadto, że z przedstawionego przez inwestora projektu odzwierciedlającego zasięg ponadnormatywnego promieniowania wynika, że wkracza on na tereny o symbolu RP i częściowo wkracza na tereny o przeznaczeniu MR w zakresie możliwości korzystania z prawa własności przez właścicieli, co może spowodować niekorzystane odziaływanie na nieruchomości będące własnością skarżącej, przy istotnym wprowadzeniu ograniczenia w zagospodarowaniu terenu, co w konsekwencji będzie kolidować z funkcją podstawową tego terenu. W ocenie strony skarżącej są to istotnymi okolicznościami powodującymi znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki będzie wpływ urządzeń elektromagnetycznych na zdrowie ludzkie, zmiany w środowisku naturalnym, w tym wpływu na florę terenu, zaburzenie harmonijności i estetyki krajobrazu. Szczególnie uciążliwa zdaniem skarżącej będzie emisja pól elektromagnetycznych w zasięgu oddziaływania stacji, zarówno na zdrowie ludzkie, ale także na zwierzynę oraz ptactwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia [...] r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) dalej jako "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracji publicznej zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się zatem odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. W związku z powyższym wnioskujący musi dokładanie określić okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, czy też trudnych do odwrócenia skutków, zależy orzeczenie sądu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] roku, sygn. akt II OZ [...], Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli strona nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] roku, sygn. akt II OSK [...], LEX nr 527673). Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia [...] r., sygn. akt GZ [...] – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia [...]., sygn. akt II SA/Bk [...], LEX nr 192964). Rozpoznając wniosek w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby Sąd miał możliwość ich oceny. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. nie nakłada co prawda na stronę obowiązku udowodnienia przesłanek w nim określonych, jednak ich uprawdopodobnienie nie może opierać się tylko na samych twierdzeniach strony. Sąd musi w tym względzie dysponować jakimś materiałem dowodowym pozwalającym mu zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swoich twierdzeń. Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy zdaniem Sądu przyjąć, że skarżąca nie wykazała, by którakolwiek z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. w rzeczywistości wystąpiła. Skarżąca powołuje się bowiem na wadliwość zaskarżonej decyzji Wojewody, kwestionując parametry planowanej inwestycji. Odnosząc się do powyższego zaznaczyć trzeba, że prawidłowość decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej będzie przedmiotem oceny Sądu na kolejnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego i aktualnie przedwczesnym byłoby rozstrzyganie w tym zakresie. W toku merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd będzie obowiązany zbadać zgodność projektu budowlanego z przepisami prawa, w tym z przepisami techniczno-budowlanymi i przepisami określającymi dopuszczalne poziomy pól elektromagnetycznych w środowisku oraz innymi wymaganiami ochrony środowiska, w tym oddziaływania na życie i zdrowie ludzi. Również pozostałe argumenty podnoszone przez skarżącego także nie wskazują na spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Wskazywane ogólnikowo nieodwracalne szkody w odniesieniu do życia i zdrowia ludzkiego, nie świadczą o potencjalnym niebezpieczeństwie wystąpienia jakiegokolwiek niebezpieczeństwa z art. 61 P.p.s.a. Skarżąca nie wskazała także skali zagrożenia oraz powiązania ryzyka z jej własną sferą prawną. Ponadto zauważyć należy, że kontynuowanie prac budowlanych, zanim Sąd rozstrzygnie wszelkie sprawy dotyczące decyzji o pozwoleniu na budowę, odbywa się na wyłączne ryzyko inwestora, a niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie może spowodować konieczność poniesienia ewentualnych kosztów związanych z rozbiórką wznoszonych obiektów budowlanych (zob. postanowienie NSA z dnia [...] r., sygn. akt II OZ [...]). Oceniając zatem wniosek dotyczący wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę, Sąd winien ocenić go zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i uczestników postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu mogą dotykać w takim samym stopniu inwestora, jak i pozostałe strony tego postępowania. Sąd zwraca ponadto uwagę, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie można przesądzać o oddziaływaniu, bądź nie oddziaływaniu na nieruchomości inwestycji realizowanej przez uczestnika. Kwestia ta wiąże się bowiem oceną legalności zaskarżonej decyzji, a ta będzie przedmiotem rozważań Sądu podczas kontroli tego aktu. Podkreślić również należy, że brak uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie przesądza o zasadności, bądź też niezasadności wniesionej skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.