II SA/Lu 426/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński,, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Asystent sędziego Anna Ostrowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 września 2010 r. sprawy ze skargi S. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości uchyla zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. utrzymało w mocy postanowienie Dyrektora Miejskiego Centrum Pomocy w Rodzinie w Z. z dnia [...] kwietnia 2010 r., znak: [...] o przekazaniu według właściwości Miejsko – Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w Z. wniosku S. G. z dnia [...] sierpnia 2010 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż przekazanie wniosku S. G. Miejsko – Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w Z. nastąpiło na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.), zgodnie z którym, właściwość miejscową gminy w zakresie pomocy społecznej ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. W związku z tym, iż wnioskodawca, zdaniem organu, zwrócił się o pomoc socjalno – prawną w ramach pomocy społecznej, Miejskie Centrum Pomocy w Rodzinie w Z. uznało się za organ niewłaściwy do jej rozpatrzenia i przekazało wniosek organowi właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania wnioskodawcy. Skargę na powyższe postanowienie złożył S. G., wskazując, iż nie zgadza się z przekazaniem wniosku Miejsko – Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w Z. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia właściwości organu pomocy społecznej upoważnionego do rozpoznania wniosku S. G. z dnia [...] sierpnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z., utrzymując w mocy postanowienie Dyrektora Miejskiego Centrum Pomocy Rodzinie w Z. o przekazaniu przedmiotowego wniosku Miejsko – Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w Z. przyjęło, iż wnioskodawca domagał się udzielenia pomocy socjalno – prawnej, co w ocenie organu uzasadnia rozpoznanie wniosku przez organ gminy. Zdaniem Sądu, powyższe stanowisko jest przedwczesne. Zarówno organ pierwszej, jak i drugiej instancji nie wyjaśnił bowiem w sposób dostateczny, jakiego rodzaju świadczeń z zakresu pomocy społecznej żąda wnioskodawca. Należy mieć przy tym na uwadze, iż ustawa o pomocy społecznej wyraźnie różnicuje kompetencje powiatowego (miejskiego) centrum pomocy rodzinie działającego w ramach struktur powiatu oraz funkcjonującego w gminie gminnego (miejskiego) ośrodka pomocy społecznej. Do zasadniczych zadań organów gminy z zakresu pomocy społecznej należy przyznawanie i wypłacanie zasiłków oraz świadczenie usług opiekuńczych (art. 17 ustawy o pomocy społecznej), z kolei, w myśl art. 19 pkt 7 cytowanej ustawy, do kompetencji powiatu należy m. in. pomoc w integracji ze środowiskiem osób mających trudności w przystosowaniu się do życia. Organ odwoławczy przyjął, iż skarżący domaga się pomocy społecznej świadczonej przez organ gminy, czego nie sposób wywieść z treści przedmiotowego wniosku. Ponadto, w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Kolegium w sposób lakoniczny wskazało, iż skarżący domaga się "pomocy socjalno – prawnej". Z treści art. 19 ustawy o pomocy społecznej wynika, iż tego rodzaju pomoc świadczona jest również przez powiatowe (miejskie) centrum pomocy rodzinie, do którego zwrócił się skarżący. Z uwagi na powyższe, nie przesądzając kwestii zasadności wniosku skarżącego, stwierdzić należy, że organ odwoławczy w niniejszej sprawie dopuścił się naruszenia art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 w związku z art. 136 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Powołane przepisy obligują organy administracji publicznej do podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Stąd, w postępowaniach wszczynanych na wniosek zasadniczym obowiązkiem organu jest jednoznaczne wyjaśnienie treści żądania wnioskodawcy, czego Kolegium w niniejszej sprawie nie uczyniło. W związku z powyższym Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia jego uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni wskazane wyżej uwagi, wyjaśniając w pierwszej kolejności istotę żądania skarżącego. Z tych wszystkich względów Sąd orzekł jak w sentencji.