II SA/Lu 426/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Sekretarz sądowy Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi A.M.W. i J. W. S. na decyzję Kolegium Odwoławczego przy [...] Sejmiku Samorządowym z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...] r. p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. dalej "p.p.s.a") Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W wypadku, o którym mowa w cytowanym przepisie, Sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Warunkiem skorzystania z tej podstawy mającej związek z wynikiem innego postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte. W niniejszej sprawie wznowiono postępowanie sądowe zakończone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 7 września 1993r. o sygn. akt SA/Lu 141/93, którego przedmiotem była decyzja Kolegium Odwoławczego przy Z. S. S. z dnia [...], nr [...] dotycząca odmowy stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta Z. przez kierownika Miejskiego Zarządu Gospodarki Terenami z dnia [...] Jak wynika z akt sprawy celem skarżącego jest wyeliminowanie decyzji powyższego organu z dnia 18 czerwca 1976r. i jako podstawę stwierdzenia nieważności wskazał rażące naruszenie prawa. W związku z tym, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 września 2013r., sygn. akt I SA/Wa 204/12 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne "czy art. 156 § 2 K.p.a. w zakresie w jakim z uwagi na znaczny upływ czasu od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji na podstawie, której strona nabyła prawo lub ekspektatywę prawa, nie wyłącza dopuszczalności stwierdzenia jej nieważności z przyczyny określonej w art. 156 § 2 k.p.a. jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej oraz art. 1 Protokołu Nr 1 do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności", Sąd mając na uwadze przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie uznał, że rozstrzygnięcie spornego zagadnienia przez Trybunał Konstytucyjny będzie miało wpływ na wynika toczącego się postępowania przed tutejszym sądem w sprawie II SA/Lu 426/13. Należy wskazać, że ekonomia procesowa, a także względy sprawiedliwości przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją lub aktami wyższego rzędu aktu normatywnego, które stanowić może podstawę do wydania orzeczenia w zakresie objętym roszczeniami skarżących. Poza tym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. została przeanalizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją (art. 145a k.p.a.), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym toczącym się postępowaniu. Wobec tego zachodzi konieczność zawieszenia niniejszego postepowania na podstawie powołanego wyżej art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.