II SA/Lu 428/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego - w zakresie wniosku J. G. o cofnięcie prawa pomocy przyznanego A. K. postanawia oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 30 maja 2014 r. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przyznał A. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata o wyznaczenie, którego należy się zwrócić do Okręgowej Rady Adwokackiej w Lublinie. W dniu 23 października 2014 r. uczestnik postępowania J. G. zwrócił się do Sądu o cofnięcie przyznanego skarżącej prawa pomocy. Wyjaśnił, iż skarżąca – będąca jego córką, zwracając się o przyznanie prawa pomocy podała nieprawdziwe dane o swej sytuacji rodzinnej i majątkowej. Jej małżonek nie jest osobą bezrobotną, cała rodzina zamieszkuje w Wielkiej Brytanii, a w skład ich majątku wchodzą dwa samochody osobowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek uczestnika postępowania J. G. o cofnięcie prawa pomocy przyznanego A. K. nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na rozprawie przed Sądem w dniu 11 marca 2015 r. matka skarżącej W. G. oświadczyła, że "sytuacja materialna córki jest taka, jak została przedstawiona we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Obecnie córka – A. K. przebywa za granicą od lipca 2014 r. Nie posiada żadnego majątku, w tym samochodów. Zięć i dzieci przebywają w Wielkiej Brytanii, gdzie uczęszczają do szkoły. Cała rodzina w Wielkiej Brytanii utrzymuje się z zasiłków i prac dorywczych. W roku szkolnym 2011-2012 dzieci córki uczęszczały do szkoły w Wielkiej Brytanii. W następnym roku szkolnym uczyły się w Polsce". Ponadto pełnomocnik skarżącej – adwokat M. B. złożyła do akt sprawy dokumenty potwierdzające zawarcie przez męża skarżącej w dniu 18 kwietnia 2014 r. umowy sprzedaży stanowiącego jego własność samochodu osobowego marki BMW o numerze rejestracyjnym [...] oraz zawarcie przez tę osobę w dniu 25 kwietnia 2014 r. umowy przeniesienia własności na zabezpieczenie na rzecz [...]Bank S.A. w Warszawie – samochodu osobowego marki BMW o numerze rejestracyjnym [...]. Z powyższego wynika, że w dacie złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, to jest w dniu 27 maja 2014 r. rodzina skarżącej nie przebywała w Wielkiej Brytanii ani nie posiadała wspomnianych przez uczestnika samochodów osobowych. Oświadczenie złożone przez skarżącą w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy nie było zatem niezgodne ze stanem faktycznym, to zaś oznacza, że brak było podstaw do cofnięcia prawa pomocy przyznanego skarżącej na podstawie art. 249 P.p.s.a. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł, jak w postanowieniu.